De klok voor u werd halverwege de negentiende eeuw gebouwd door Jean-Baptiste Schwilgué, na dertig jaar werk, en functioneert vandaag de dag nog steeds met verbazingwekkende precisie. Laten we beginnen met de hemelbol, rustend op de grond voor de klok. Deze toont hoe de sterren bewegen aan de nachtelijke hemel, met meer dan 5.000 sterren zorgvuldig op zijn oppervlak afgebeeld. De bol voltooit een volledige rotatie in 23 uur en 56 minuten, wat de exacte lengte is van een sterrendag. Nog indrukwekkender is dat de bol een tweede rotatie bevat die rekening houdt met de extreem langzame precessie van de aardas — een cyclus die meer dan 25.000 jaar duurt. Deze buitengewone precisie werd mechanisch bereikt door Jean-Baptiste Schwilgué, de enige klokkenmaker die dit heeft gedaan. Net achter de hemelbol vind je de hoofduurplaat. Hier komen tijd en astronomie samen. Focus eerst op het beeld van Apollo aan je linkerzijde. De pijl die hij vasthoudt wijst naar de datum van vandaag op de circulaire eeuwigdurende kalender. Deze toont de dag van het jaar, de heilige van de dag, en houdt zelfs rekening met schrikkeljaren — elke vier jaar opent een klein gleufje om de 29 februari te onthullen, een ingenieus mechanisch detail. Verplaats nu je blik naar binnen naar het zwarte gebied dat de wijzerplaat van de schijnbare tijd is. Dit toont de werkelijke positie van de Zon en de Maan zoals gezien aan de hemel van Straatsburg — inclusief hun dagelijkse baan en tijden van zonsopkomst en zonsondergang. Kijk naar de wagens net boven de hoofdplaten. Elke wagen vertegenwoordigt een dag van de week en heeft een godheid van elke dag. Boven de wagens zie je een andere klokplaat die de huidige tijd aangeeft. Je ziet twee paren wijzers: – De zilveren wijzers tonen officiële Franse tijd, toegevoegd met de opkomst van het spoorvervoer. – De gouden wijzers geven lokale Straatsburgse tijd weer, gebaseerd op de positie van de Zon. Deze wijzerplaat stelt je in staat om zowel de standaard nationale tijd als de ware zonnetijd gelijktijdig te zien. Kijk nu naar het midden van het voorpaneel van de klok—dit is de planetaire wijzerplaat. Deze toont de exacte posities van de zes met het blote oog zichtbare planeten, met behulp van een opmerkelijk compact mechanisme waar alle wielen rond een enkele as draaien. Het berekent hun posities met behulp van elliptische banen, met ongelooflijke precisie — de omloop van Saturnus van 29 jaar heeft een foutmarge van slechts acht seconden. Deze wijzerplaat regelt ook de fasen van de maanwijzerplaat die er net boven zit. Kijk nu naar de bovenkant van de klok. Elke dag om half één komen twee opmerkelijke mechanismen tot leven. Kijk eerst naar het skelet bovenaan. Dit is het mechanisme van de Levensfasen. Je ziet vier figuren — een kind, een jonge man, een volwassene en een oude man — die in volgorde voorbijkomen, waarbij ze de reis van geboorte tot dood symboliseren. Luister goed: elk uur, dag en nacht, klinkt de Dodenslag, die ons herinnert aan de onvermijdelijkheid van de tijd. Boven de levensfasen begint de Processie van de Apostelen. Een engel luidt de klok, een andere draait een zandloper om, en de Apostelen lopen langs Christus, buigend terwijl ze voorbijgaan. Christus zegent hen — en uiteindelijk zegent hij de bezoekers. De haan onderbreekt aan de linkerkant, kraaiend drie keer, verwijzend naar Petrus' ontkenning en Christus' vergeving. Het is de oudste werkende automaat ter wereld — en een adembenemend moment om te aanschouwen.