Voordat we naar binnen gaan, moet ik je laten weten dat toegang tot deze site gratis is en dat je net zo lang kunt rondwandelen als je wilt. Je kunt naar de audio luisteren terwijl je door de tuinen loopt en richting het paleis. Laat me je eerst iets vertellen over het paleis. Slot Mirabell ziet eruit als iets uit een sprookje. In feite werd het gebouwd als liefdesnest door Salzburgs Prins-aartsbisschop Wolf Dietrich voor zijn minnares, Salome Alt, en hun vele kinderen​. Destijds heette het Schloss Altenau. Stel je voor dat een aartsbisschop een weelderig paleis bouwt voor zijn geheime gezin - schandalig! Na de ondergang van Wolf Dietrich noemde zijn opvolger het paleis om tot Mirabell, wat "wonderbaarlijk of mooi" betekent in het Italiaans, misschien om het een nieuwe start te geven. Het is van buiten niet overdreven sierlijk, maar binnen verbergt het een van de mooiste trouwzalen van Europa - de Marmeren Zaal - waar mensen van over de hele wereld trouwen onder kristallen kroonluchters en een beschilderd plafond. Mozart zelf trad daar op als jongen voor de adel van Salzburg, en tegenwoordig vinden er regelmatig concerten plaats. Bovendien heeft het paleis historische betekenis, want Prins Otto van Beieren, die later koning van Griekenland zou worden, werd hier geboren. Vandaag de dag herbergt het paleis de kantoren van de burgemeester van Salzburg. Als je naar de tuinen terugkeert, loop je in feite door wat vroeger de achtertuin van het paleis was​. Kijk om je heen - kun je de beroemde Pegasus Fontein met het dansende paardenbeeld spotten? Als je een fan bent van de Sound of Music, herken je het misschien. Hier dansten Maria en de Von Trapp-kinderen zingend "Do-Re-Mi"! Veel bezoekers huppelen letterlijk door de tuin terwijl ze de melodie neuriën. Voel je vrij om hetzelfde te doen. Ik beloof dat ik geen oordeel vel, en als ik in persoon bij je was, had ik misschien wel meegedaan! Interessant genoeg, wist je dat de meeste Oostenrijkers geen grote fans zijn van de "Sound of Music" film? De met vijf Oscars bekroonde musical kreeg slechte beoordelingen in Duitstalige landen, trok weinig kijkers en werd over het algemeen als een mislukking beschouwd. Misschien was het te gestileerd voor Oostenrijkers? Toch trekt de Mirabell Garten zeker veel fans van de film. Als je tijd hebt, overweeg dan de zoektocht naar de Dwergentuin in een hoek van het Mirabell terrein. Het is een verzameling van nieuwsgierige witte beelden, elk een misvormde dwerg. Deze eigenzinnige figuren werden in het begin van de achttiende eeuw uitgehouwen en waren ooit met achtentwintig, die echte mensen van kleine gestalte aan het hof van de aartsbisschop vertegenwoordigden. Hoewel sommigen in de loop der jaren werden verwijderd omdat mensen uit de Verlichtingstijdperk ze "uit de mode" vonden en velen werden geveild, zijn er een dozijn of zo teruggekeerd. De locals hebben sommigen ervan bijnamen gegeven – één gedrongen mannetje met een pet wordt vaak "Bashful" genoemd, net als het sneeuwwitje-personage. Deze Zwerglgarten is eigenlijk de oudste in zijn soort in Europa. Het is een leuk klein geheim in de tuinen; kinderen vinden het geweldig en speelse volwassenen ook. Voordat we Mirabell verlaten, neem de tijd om wat foto's te maken​. Het is een perfecte fotoplek – een ansichtkaart die tot leven komt en vaak wordt gebruikt voor trouwfoto's. Als je klaar bent, laten we dan teruggaan naar de rivier. Onze volgende stap is om de Salzach over te steken via de voetgangersbrug die we zagen – de Makartsteg. Volg me uit de zuidelijke poort van de tuin naar de voetgangersbrug, die bekleed is met talloze hangsloten die door geliefden van over de hele wereld zijn achtergelaten.