Stap door deze prachtige met glas overdekte galerijen en betreed wat velen beschouwen als het mooiste winkelcentrum ter wereld — de Galleria Vittorio Emanuele de Tweede. Toen het in achttien zevenenzeventig werd geopend, was het iets geheel nieuws — een overdekte straat waar de modieuze samenleving van Milaan het hele jaar door kon flaneren, winkelen en gezien worden, ongeacht het weer. Het brein achter dit architectonische wonder was Giuseppe Mengoni. Maar zijn verhaal eindigde in tragedie. Slechts enkele dagen voor de grote opening viel Mengoni van het dak terwijl hij de structuur inspecteerde en kwam om het leven. Sommigen zeggen dat het een ongeluk was; anderen fluisteren dat het zelfmoord was, veroorzaakt door de enorme druk en kritiek op zijn ontwerp. Wat de waarheid ook is, hij heeft nooit gezien dat zijn creatie een van de meest iconische bezienswaardigheden van Milaan werd. Kijk nu omhoog naar de adembenemende ijzeren en glazen koepel boven je — dit was geavanceerde technologie in de negentiende eeuw. De Galleria was een van de eerste gebouwen in Milaan die werd verlicht door elektrische lampen, wat het tot een gedurfd symbool van vooruitgang en moderniteit maakte. Het ontwerp zelf is kruisvormig — en dat is geen toeval. Het was opzettelijk gepland om twee van Milaan's belangrijkste locaties te verbinden: de Duomo, die het heilige vertegenwoordigt, en La Scala, het operagebouw, dat het wereldlijke vertegenwoordigt. Later in de tour bezoeken we La Scala. Als je direct onder de glazen koepel staat, neem dan een moment om naar de mozaïeken onder je voeten te kijken. In het centrum ligt het wapen van het Huis van Savoye — de koninklijke familie die een sleutelrol speelde in de eenwording van Italië. Hun embleem markeert hier hun invloed op het land tijdens die cruciale periode in de geschiedenis. Er omheen zijn mozaïeken die de drie belangrijkste hoofdsteden van Italië in die tijd voorstellen, elk getoond door een historisch symbool: de wolvin voor Rome, de lelie voor Florence en de stier voor Turijn. Het Italiaanse woord voor Turijn is Torino, wat komt van toro, dat stier betekent — of “kleine stier.” Nu is die stier het middelpunt geworden van een ongewone Milanese traditie. Oorspronkelijk toonde het mozaïek de stier met prominente testikels, en door de jaren heen ontstond er een bijgeloof: drie keer op je hiel draaien precies op die plek zou geluk brengen. Mannen begonnen dit regelmatig te doen, en vrouwen begonnen diezelfde plek aan te raken, gelovend dat het vruchtbaarheid zou verbeteren. Na jaren van dit ritueel zijn de testikels van de stier geheel weggesleten, wat een zichtbaar gat in het mozaïek heeft achtergelaten. Maar de traditie leeft voort — een charmant voorbeeld van hoe bijgeloof en lokale gebruiken kunnen gedijen, zelfs in een plek van zulk raffinement en grandeur. Laten we nu doorgaan naar de volgende stop.