In zestienhonderd vijfentachtig, in het hart van een bruisend ambachtsliedenwijk in Aix-en-Provence, werd een nieuwe fontein onthuld op de kruising van de rue des Chapeliers en de rue des Bagniers. Bekend als de Bagniers-fontein, was het een zegen voor de lokale bewoners, die werden voorzien van warm water en snel een geliefd kenmerk in de buurt werden. Echter, tegen zeventienhonderd negenenvijftig, maakte de toename in verkeer veranderingen noodzakelijk. De fontein, nu een obstakel, moest worden verplaatst. De taak viel toe aan de Vallons, een vader-en-zoon team, die de fontein op ingenieuze wijze tegen een nabijgelegen muur verplaatsten om de weg vrij te maken. Deze verhuizing, hoewel praktisch, had een keerzijde: de fontein verloor zijn watervoorziening, die werd omgeleid naar de Mossige Fontein die we binnenkort zullen bezoeken. Ondanks dit verlies behield de Bagniers-fontein zijn charme. Vandaag de dag is alleen het sierlijk afgeronde bassin origineel, terwijl de rest is gerenoveerd. De karakteristieke waterspuwers van de fontein, die een vader en zoon met bolle wangen uitbeelden, zijn doordacht geplaatst op een hoogte die voorkomt dat voorbijgangers worden natgespetterd, wat een vleugje speelsheid en praktisch nut toevoegt. In negentienhonderd zesentwintig trok de ongebruikte ruimte in het bovenste deel van de fontein de aandacht van Ambroise Vollard, een gerenommeerde kunsthandelaar en vriend van Paul Cézanne. Vollard wilde de grote schilder eren door een medaillon met het portret van Cézanne te plaatsen, omgeven door een krans van bloemen en fruit. Vandaag staat de Bagniers-fontein liefdevol bekend als de "Cézanne Fontein".