Wist je dat Boekarest vaak Klein Parijs of het Parijs van het Oosten wordt genoemd? Als je langs Calea Victoriei loopt, kijk dan naar de architectuur, en je zult snel begrijpen waarom. In achttienhonderdnegenenvijftig kozen Moldavië en Walachije dezelfde heerser, Alexandru Ioan Cuza, die zich verenigden tot een beginnend Roemeens staat. Op zoek naar een model van moderniteit keek Roemenië naar Frankrijk voor inspiratie. De Roemeense elite sprak vloeiend Frans, stuurde hun kinderen naar Parijse scholen en dompelde zich onder in Franse literatuur en filosofie. Frans werd de taal van diplomatie, cultuur en de hogere kringen — zodanig dat de grondwet van achttienhonderdzesenzestig werd opgesteld met directe hulp van de adviseurs van Napoleon III! In achttienhonderdzevenenzeventig verklaarde Roemenië zijn onafhankelijkheid van het Ottomaanse Rijk en kroonde later koning Carol de eerste van de Duitse Hohenzollern-dynastie. Tijdens de jaren tachtig van de negentiende eeuw onderging Boekarest een radicale transformatie. Geïnspireerd door de herontwerpen van Parijs door Baron Haussmann, introduceerden Roemeense architecten en stedelijke planners brede, met bomen omzoomde boulevards en elegante neoklassieke gebouwen. Een opvallend voorbeeld is het Roemeense Atheneum, een groot concertgebouw dat doet denken aan Parijse operahuizen. Andere herkenningspunten, zoals Boekarest's eigen Arc de Triomphe, versterkten de reputatie van de stad verder. Vanwege deze Franse invloed in architectuur, cultuur en levensstijl, verdiende Boekarest de bijnaam Klein Parijs of het Parijs van het Oosten.