Dit raam vertelt het verhaal van de Verloren Zoon, een van Christus' meest krachtige parabels over vrijheid, falen, vergeving en genade. Lees het aandachtig, en je zult merken hoe menselijk het verhaal aanvoelt. Het verhaal begint wanneer de jongere zoon zijn erfenis opeist terwijl zijn vader nog leeft in scène 1. In scène 2 ontvangt hij die, terwijl zijn oudere broer toekijkt. Dit is al een verraad — erfenis was bedoeld om na de dood gegeven te worden. De jongere zoon kiest voor onafhankelijkheid boven familie. Al snel volgen de consequenties. In de volgende scènes wordt de jonge man aangetrokken tot plezier. Hij wordt afgebeeld met twee courtisanes in scène 3, en vervolgens gekroond met bloemen, symbolen van excessen, trots en een leven gericht op uiterlijkheden. Zijn geld koopt feestviering, maar geen loyaliteit. Dan neemt het verhaal een scherpe wending. Blut en verlaten wordt de zoon getoond in de greep van demonen in scène 4, een visuele uitdrukking van wanhoop en moreel verval. In de volgende scène wordt hij gereduceerd tot werk in de velden in scène 6, dieren voerend — de laagst mogelijke positie voor een Joodse luisteraar in Christus' tijd. Dit is niet enkel armoede; het is vernedering. Op dit dieptepunt maakt de zoon een keuze. Hij keert terug naar zijn vader in scène 7, niet om vergeving als zoon te vragen, maar hopend te overleven als knecht. Wat daarna gebeurt is de kern van het verhaal. In plaats van straf beveelt de vader om het gemeste kalf te slachten in scène 8. Een reüniefeest volgt in scène 9. De zoon wordt volledig hersteld — niet als arbeider, maar als familie. Maar het verhaal eindigt daar niet. De oudere broer, die gehoorzaam bleef, vraagt waarom er zoveel gevierd wordt in scène 10. Hij kan genade die oneerlijk lijkt niet begrijpen. Uiteindelijk overtuigt de vader de oudere zoon om mee te doen in scène 11, en in de laatste scène 12 doet hij dat. De parabel eindigt zonder oordeel. Het laat de vraag bij jou: Gaat geloof alleen over gehoorzaamheid — of over de moed om te vergeven? Nu ga naar het raam naast het huidige raam.