Dit is het standbeeld van Jean Althen, en zijn verhaal begint als een jongen die alles verloor. Hij werd ongeveer driehonderd jaar geleden geboren, ver weg hier vandaan, in het Armeense land onder Perzisch bewind. Zijn vader was een provinciale gouverneur, een ambassadeur, een belangrijk man. Toen kwamen er soldaten, zijn vader werd vermoord en de jongen werd meegenomen en verkocht als slaaf. Hij bracht ongeveer vijftien jaar van zijn leven door als iemands eigendom in Klein-Azië. En in die vijftien jaar, door het werk dat hij gedwongen werd te doen, leerde hij twee gewassen heel grondig kennen. Katoen en een plant genaamd meekrap. Als je je afvraagt wat Meekrap is, het is een wortel die wordt opgegraven, gedroogd en gemalen om de betrouwbaarste en mooiste rode kleurstof ter wereld te verkrijgen. Hele economieën waren erop gebouwd. En het groeide op de velden waar hij een slaaf was. Hij ontsnapte, bereikte Smyrna, stapte op een schip en kwam met niets aan land in Marseille. Echter, volgens de legende arriveerde hij niet met helemaal niets. Er wordt gezegd dat hij zijn wandelstok had uitgehold en deze vol had gepakt met meekrapzaden, wat een misdrijf was dat met de dood werd bestraft, omdat de mensen die meekrap verbouwden het niet de bedoeling hadden dat iemand anders het zou gaan verbouwen. En als je naar dit standbeeld kijkt, zul je zien dat hij vasthoudt aan een wortel. Dat is meekrap, wat deze hele regio veranderde. De tijd dat hij in Frankrijk landde, was een tijd waarin het land enorme sommen geld spendeerde aan het importeren van katoen en waardevolle kleurstoffen uit het buitenland. Dus toen Althen beweerde dat hij wist hoe hij deze gewassen zelf kon verbouwen, kreeg koning Lodewijk de Vijftiende aandacht. De koning ontving hem, verleende hem een pensioen, en steunde zijn experimenten, in de hoop dat Frankrijk minder afhankelijk zou kunnen worden van importen. Maar de natuur had andere plannen. Althen probeerde katoen te verbouwen in Zuid-Frankrijk, rond plaatsen als Castres en Montpellier. Maar de planten hadden het zwaar. Katoen heeft lange, hete zomers en zeer specifieke groeicondities nodig. Het Franse klimaat was gewoonweg niet betrouwbaar genoeg. Bovendien maakten gevestigde industrieën zoals de machtige zijdehandelaren bang voor nieuwe concurrentie, waardoor het nog moeilijker werd voor zijn project om te slagen. Na jaren van inspanning mislukten de experimenten. In deze situatie zouden veel mensen hebben opgegeven. Althen deed het tegenovergestelde. In plaats van Frankrijk te dwingen een gewas te verbouwen dat hier niet thuishoorde, richtte hij zich op een gewas dat dat wel deed. Hij begon meekrap te promoten. Het gedijde in de bodems van de Provence, transformeerde de lokale economie en werd zo waardevol dat het de bijnaam "rood goud" kreeg. Maar helaas stierf hij in armoede, in een dorpje verderop, voordat een van zijn inspanningen vruchten afwierp. Binnen een generatie maakte de meekrapboom deze hele regio rijk en beroemd, en de man die de zaden bracht, leefde niet om er een frank van te zien. Zijn oorspronkelijke bronzen standbeeld werd geschonken aan een dorp dat zich naar hem had genoemd, en de nazi-bezetters smolten het om voor het metaal tijdens de Tweede Wereldoorlog. Wat je bekijkt is een vervanging, hier geplaatst in de jaren voor het millennium. Volg de kaart naar de volgende stop, die zich hier in deze tuin bevindt, waar ik je zal vertellen over wat hier lag voordat het werd omgevormd tot dit landschap. Je kunt op de pin staan of naar het verhaal luisteren terwijl je de tuin verkent.