Je staat nu tussen twee verwoeste kerken die als zussen lijken. De kerk aan je rechterkant, met de Grieks-kruisvormige plattegrond en de vreemde muurzuiltjes, is Sankt Lars. De kerk aan je linkerkant, met het lange, smalle schip, heet Drotten. De lokale legende zegt dat deze twee kerken gebouwd werden door een rijke handelaar uit Visby wiens twee dochters niet konden stoppen met ruziën. In plaats van te kiezen tussen hen, bouwde hij voor elke dochter hun eigen kerk, zij aan zij, zodat ze afzonderlijk konden aanbidden. Het is een lief verhaal, maar het is niet waar. De waarheid is interessanter. Dit waren twee parochiekerken voor twee gemeenschappen. Drotten, aan je linkerhand, was de kerk van de Duitse parochianen, gebouwd in het begin van de dertiende eeuw, met delicate tandpatronen en een zigzagpatroon in het metselwerk dat je nergens anders op Gotland vindt. Sankt Lars, aan je rechterkant, was waarschijnlijk de kerk van de Gotlanders. Echter, twee parochies deelden één kerkhof. Kijk nu wat zorgvuldiger naar Sankt Lars. De plattegrond is ongebruikelijk en lijkt op de Orthodoxe kerken van Novgorod, de grote Russische handelsstad ongeveer duizend kilometer ten oosten van hier. Weet je waarom? Omdat Visby een Russische handelswijk had. In het midden van de dertiende eeuw gaf een verdrag dat werd ondertekend in de Russische stad Yaroslavl de kooplieden van Novgorod het recht om te handelen op wat zij ""de Gotlandse Kust"" noemden. Dat betekende Visby. Russische kooplieden woonden in deze stad, en er was zelfs een kleine Russisch-orthodoxe kerk op het centrale plein, waarvan alleen nog de funderingen overblijven. De naam Drotten, trouwens, komt van een Oudnoords woord voor ""Heer,"" wat God betekent. Er is geen heilige met die naam. Beide kerken werden in het begin van de zestiende eeuw verlaten, na de Reformatie. Toen het Hanze-systeem instortte, werd zelfs de Duitse parochiekerk uit elkaar gehaald door de mensen die het ooit op afstand had gehouden. Dus, waarom stortte het systeem in? Het was geen enkelvoudige gebeurtenis, maar een reeks tegenslagen. De handel verschoof naar het vastelandcentra zoals Lübeck, waardoor Visby's belang afnam. Toen verwoestte de Zwarte Dood, een dodelijke epidemie, de bevolking en economie. Kort daarna viel Waldemar de Vierde van Denemarken binnen, waardoor zware losgelden werden geëist die de rijkdom van de stad uitholden. Piraterij verergerde de crisis, met de Vitalian Brothers die herhaaldelijk aanvielen, terwijl politieke instabiliteit de handel verzwakte. De laatste klap kwam in het begin van de zestiende eeuw, toen troepen uit Lübeck delen van de stad platbrandden. Na drie jaar plunderden de mensen van Visby, woedend op Lübeck voor het platbranden van hun stad, Drotten zelf en namen de inventaris mee naar huis als ""rantsoenen."" De Reformatie gaf hen het excuus, maar het verdriet kwam eerst. Onze volgende stop is aan de overkant van de straat. Volg de kaart om daar te komen.