Hier zijn we op de Zubizuri, Bilbao's beroemde witte voetgangersbrug, die sierlijk over de Nervión-rivier strekt. Zubi zuri betekent witte brug in het Baskisch. De brug buigt zich zachtjes over het water, met hoge witte kabels die hem omhoog houden, waardoor het bijna lijkt alsof hij zweeft. Het werd ontworpen door Santiago Calatrava, de Spaanse architect die beroemd was om staal en beton bijna levend te maken. Kijk om je heen en geniet van het uitzicht. Vooruit zie je de glanzende rondingen van het Guggenheim Museum en de tweeling glastorens van Isozaki. Deze moderne wolkenkrabbers zijn vernoemd naar de Japanse architect Arata Isozaki. De brug mag er delicaat uitzien, maar hij is behoorlijk stabiel, dus voel je vrij om erop te stappen zonder enige zorgen. Dat gezegd hebbende, heeft de brug een nogal controversieel verleden. De loopbrug was oorspronkelijk gemaakt van glazen stenen. Wanneer zonlicht er doorheen scheen, zag het er fantastisch uit. Maar mensen realiseerden zich al snel dat glas erg glad kan worden als het regent. Na vele valpartijen, verstuikte enkels en een paar blauwe plekken, voegde de stad uiteindelijk een antisliplaag toe. Dit maakte de architect, Calatrava, echter zo boos dat hij zelfs de stad aanklaagde voor het veranderen van zijn ontwerp. Gelukkig kwam iedereen tot bezinning en was men het erover eens dat veiligheid voor stijl ging. In tweeduizend zes voegde de stad een trap toe naar de Isozaki-torens. En opnieuw was Calatrava verontwaardigd. Want niets zegt architectonisch rampen als een kleine trap. Uiteindelijk oordeelde een rechtbank in het voordeel van de stad en kende hem een kleine schadevergoeding toe voor de emotionele schade, wat bewijst dat architecten een gevoel voor drama hebben. Ondanks al dit gedoe is de Zubizuri een lust voor fotografen. Op dagen dat de lichten op het natte pad reflecteren, lijkt de brug te zweven in een sprookje. Sommige locals maken zelfs grapjes dat als je er snel genoeg overheen loopt, je misschien het gevoel krijgt dat je over water loopt. Terwijl je je naar het kunstdistrict van Bilbao beweegt, passeer je de rivieroever, omzoomd met sculpturen, landschapsarchitectuur en de belofte van het Guggenheim recht vooruit. En houd je ogen open voor Maman, de gigantische spin, terwijl je de kaart volgt.