Zie je hier het bord? Het is een vraagteken, en interessant genoeg is dat de eigenlijke naam van deze kafana. Het verhaal erachter is een van mijn favorieten op deze tour. Dit gebouw werd oorspronkelijk gebouwd in opdracht van prins Miloš, die het later aan zijn persoonlijke arts, Ećim Toma Kostić, schonk als beloning voor trouwe dienst. In de loop der jaren veranderde het herhaaldelijk van naam, van Tomina kafana naar Srpska kafana, en daarna Kod pastira. Aan het eind van de negentiende eeuw probeerde de eigenaar Ivan Pavlović het te noemen ""Kod Saborne crkve"", de Kathedraal Kerk, omdat het direct tegenover de kathedraal ligt, wat onze volgende stop is. De kerkelijke autoriteiten maakten bezwaar: een drankgelegenheid zou niet moeten handelen onder de naam van een huis van God. Pavlović had snel een naam nodig en plaatste een vraagteken als tijdelijke oplossing. Toen iemand vroeg hoe het restaurant nu zou worden genoemd, zei hij naar verluidt: ""To je pod znakom pitanja"" — ""Dat is onder het vraagteken."" En het bleef hangen. Meer dan honderddertig jaar later, is het nog steeds het vraagteken. De kafana werd bijna geprivatiseerd aan het begin van de eenentwintigste eeuw, maar een golf van publiek protest redde het. Het werd bijna twee decennia geleden tot historisch monument verklaard. Ongeveer zeven jaar geleden werd het eigendom via restitutierechtbanken feitelijk teruggegeven aan de nazaten van Pavlović. Nu is de kafana-cultuur essentieel om Belgrado te begrijpen. Aan het begin van de twintigste eeuw had deze stad één kafana voor iedere vijftig inwoners. Het waren niet alleen bars, maar ook kantoren, woonkamers, debatverenigingen en huwelijksbureaus. Als al dat wandelen je moe heeft gemaakt, neem hier een pauze bij de oudste nog bestaande kafana van Servië. Of je kunt de tour hervatten en later terugkomen. Als je een koffie bestelt, komt het in een džezva, het kleine koperen potje. Serviërs noemen het ""domaća kafa"", huishoudkoffie, nooit ""Turkse koffie"". Het wordt geserveerd met water en ratluk, een taaie zoetigheid. Na het drinken is de traditie om het kopje om te keren en je toekomst in de koffiedik te lezen. Serviërs drinken vier of vijf kopjes per dag. En terwijl we het over gebruiken hebben, als iemand je rakija, de pruimenbrandewijn, aanbiedt, zeg je ""Živeli!"" en drink je. Afwijzen wordt als onbeleefd beschouwd. Zeg niet dat ik je niet gewaarschuwd heb. Steek nu de straat over naar het gebouw waarnaar de kafana niet mocht worden vernoemd.