Deze vijfhoekige toren is de Turnul Cizmarilor, de Schoenmakerstoren. En het is tijd voor mij om je eindelijk te vertellen over de Grote Brand van zestienhonderdzesenzeventig waar ik al zo vaak naar heb verwezen. Dit is wat er gebeurde. Eind april dat jaar liet een weduwe in de benedenstad een vuur onbeheerd branden terwijl ze de was deed. Het vuur verspreidde zich naar haar huis, sprong naar de buren en begon al snel naar de citadel op te rukken. De meeste huizen waren op dat moment van hout, waardoor het vuur zich kon verspreiden en woeden. Tegen de tijd dat het eindelijk geblust was, lag een groot deel van de benedenstad in as en waren veel van de gilde-torens beschadigd of verwoest. Er wordt gezegd dat bijna zeventig procent van Sighișoara die dag in vlammen is opgegaan. Huizen werden daarna herbouwd in baksteen en steen in plaats van hout, wat de reden is dat de benedenstad er vandaag de dag uitziet zoals hij eruitziet. Nu had het gilde van schoenmakers buskruit opgeslagen in deze toren. Toen het vuur hier aankwam, ontplofte het, en deze toren was zo zwaar beschadigd dat het volledig herbouwd moest worden. De schoenmakers waren overigens een van de aanzienlijke gilden in Sighișoara. Schoenen maken in de middeleeuwse en vroegmoderne stad was een serieuze ambacht. De meeste mensen liepen overal heen, over ruwe kinderkopjes en onverharde paden, in weer en wind, jaar na jaar. Een paar goed gemaakte laarzen was een investering. Een slecht gemaakt paar was een langzaam fiasco voor de voeten. Meester-schoenmakers gaven hun vaardigheden generatie op generatie door van vader op zoon, en het gilde controleerde wie een winkel kon openen, welke materialen ze konden gebruiken en wat ze mochten rekenen. Tegenwoordig herbergt deze toren Radio Son Sighișoara, een lokaal radiostation, wat een prachtige eenentwintigste-eeuwse bestemming is voor een middeleeuwse verdedigingsstructuur. Volg nu de kaart naar de volgende gilde-toren, die door de Grote Brand is getroffen.