Kijk nu naar de top van de lantaarnpaal, daar zie je een wapenschild — het wapenschild van Évora zelf. Kijk goed en je zult een ridder te paard zien, die dapper rijdt, met twee afgesneden hoofden zichtbaar onder hem. Dit is Geraldo Sem Pavor — Geraard de Onbevreesde — de man die dit plein zijn naam gaf, en zonder twijfel de belangrijkste figuur in de geschiedenis van Évora. Het verhaal gaat als volgt. In het jaar elfhonderdvijfenzestig was Geraard een ridder in dienst van Afonso Henriques, de eerste koning van Portugal. De Moren hielden nog steeds Évora in bezit, en de stadsmuren op de heuvel maakten een directe aanval bijna onmogelijk. Dus kwam Geraard 's nachts. In de dekmantel van de duisternis beklom hij alleen de muren en doodde de twee Moorse bewakers — een man en een vrouw — die de sleutels van de stadspoorten in handen hadden. Hij pakte die sleutels, opende de poorten en liet het christelijke leger binnenstromen. Évora viel, en de stad werd onderdeel van het jonge Portugese koninkrijk. Of elk detail historisch accuraat is of door eeuwen van hervertelling is aangedikt, de legende maakte Geraard tot een nationale held. Zijn afbeelding — de onbevreesde ridder met de hoofden van zijn vijanden — werd het wapenschild van de stad en siert tot op de dag van vandaag lantaarnpalen, officiële gebouwen en documenten in heel Évora. Het is een gruwelijk beeld volgens moderne maatstaven, maar het weerspiegelt de gewelddadige realiteit van de Reconquista en de eerbied die de stad nog steeds heeft voor de man die, zoals de legende vertelt, hen in één gewaagde nacht verloste van de Moorse heerschappij. We kunnen nu naar onze volgende stop gaan.