Dit is het Kasteel van de Hertogen van Pommeren, en hier leefden de Griffins. Het verhaal van deze heuveltoplocatie begint in de twaalfde en dertiende eeuw, toen de eerste hertogelijke residentie hier stond met uitzicht op de Oder. In die tijd was het niet veel meer dan een aarden vesting. Het kasteel dat we vandaag de dag zien, begon vorm te krijgen toen Hertog Barnim de Derde opdracht gaf tot de bouw van een permanente stenen residentie. In de daaropvolgende decennia groeide het complex uit tot het politieke centrum van het Hertogdom Pommeren. Een van de belangrijkste heersers die met dit kasteel geassocieerd wordt, was Hertog Bogislaw de tiende, vaak bekend als Bogislaw de Grote. Rond de eeuwwisseling van de vijftiende eeuw zette hij de ontwikkeling van het kasteel voort en hielp hij het hertogdom te versterken tijdens een periode van voorspoed. Maar dynastieën duren niet eeuwig, en het einde van de Griffins in de vroege zeventiende eeuw is verbonden met het donkerste verhaal in dit kasteel, en met een vrouw genaamd Sidonia von Borcke. Zij werd ongeveer vijfhonderd jaar geleden geboren in de Pommersche adel en werd volgens alle bronnen beschouwd als een van de mooiste vrouwen aan het Griffinhof. Volgens de legende werden zij en de jonge Prins Ernst Ludwig hevig verliefd. Maar de prins, zoals prinsen vaak doen, trouwde voor politiek voordeel in plaats daarvan, met Sophie Hedwig van Brunswick. Sidonia, woedend en vernederd, zou een vloek hebben uitgesproken: "Het zal geen vijftig jaar duren, en de Griffin-familie zal vergaan." Dat is de legende. De werkelijkheid was langzamer en wreder. Sidonia trouwde nooit. Ze leefde decennialang in toenemende isolatie, afhankelijk van de liefdadigheid van het hof waar ze ooit had gefloreerd. Terwijl ze ouder werd, stierven verschillende Griffin-hertogen snel achter elkaar, sommigen zonder erfgenaam. Het publiek, al bezorgd over de toekomst van de dynastie, begon een zondebok te zoeken. De verdenking viel op de oude, ongehuwde edelvrouw die ooit in een moment van liefdesverdriet de familie had vervloekt. Toen werd Sidonia formeel berecht voor hekserij. Getuigen werden opgeroepen, beschuldigingen gestapeld, en de bejaarde vrouw die ooit de schoonheid van het hof was, werd onderworpen aan de volle macht van de vroegmoderne hekserijvervolging. Ze werd schuldig bevonden, onthoofd buiten de Molinoor, en haar lichaam werd verbrand. De processtukken beslaan meer dan duizend pagina’s, en zijn tot op de dag van vandaag gearchiveerd in Greifswald. Zeventien jaar later stierf de laatste Griffin-hertog zonder erfgenaam, en de dynastie die eeuwenlang over Pommeren had geheerst was uitgestorven. De timing was verwoestend. Sidonia had vijftig jaar gezegd, en het einde kwam binnen dat tijdsbestek. De vloek, of je nu in zulke dingen gelooft of niet, leek te zijn uitgekomen. Er is een Heksenkelder-tentoonstelling die het verhaal tot leven brengt door middel van holografische projecties en replica martelinstrumenten uit die periode. Het is echt verontrustend. U kunt dit en het kasteel verkennen als u dat wilt, maar u moet wel een toegangsprijs betalen. Volg nu de kaart naar de laatste overgebleven toren van de middeleeuwse vestingwerken van Szczecin.