Welkom bij Bryggen. Deze kleurrijke houten gebouwen die tegen elkaar leunen langs de haven zijn een UNESCO-werelderfgoed. Dit was zelfs een van de eerste twee inschrijvingen van Noorwegen, samen met de Urnes staafkerk. Wat je ziet is de overgebleven voorkant van de oude Hanze-kade, waar Duitse kooplieden de stokvis opsloegen, verhandelden en controleerden die van Bergen een rijke stad maakte. De huidige gebouwen werden herbouwd na de grote brand waarover ik u vertelde. Interessant genoeg werden ze gebouwd op dezelfde middeleeuwse fundamenten met dezelfde technieken. Zoals ik eerder vermeldde, is Bergen door de eeuwen heen verwoest door branden. Na een brand in het midden van de twintigste eeuw kwamen archeologen tevoorschijn en ontdekten ze iets verbazingwekkends. Ze vonden meer dan driehonderdduizend middeleeuwse voorwerpen en zeshonderdzeventig runeninscripties op hout en bot, beschreven als ""de belangrijkste runenvondst van de twintigste eeuw."" Interessant genoeg zijn deze runen geen formele inscripties of koninklijke decreten. Het zijn de dagelijkse krabbels van gewone mensen. Een inscriptie luidt: “Ást min, kyss mik” — “Mijn schat, kus me.” Een andere zegt simpelweg: “Gyða zegt dat je naar huis moet gaan.” Een gravure roept zelfs Thor en Odin aan, wat aantoont dat oude heidense overtuigingen nog lang na de komst van het christendom bleven bestaan. In een andere vind je een mix van culturen: een Noors liefdesgedicht naast een regel uit Vergilius—“Omnia vincit amor,” wat “liefde overwint alles” betekent. Iemand hier was duidelijk bekend met zowel lokale tradities als klassieke Latijnse literatuur, en kerfde beide in hout. Er is ook een meer geheimzinnige boodschap — ooit verborgen onder was — die iemand aanspoort om tijdens een burgeroorlog in de twaalfde eeuw van kant wisselen. En dan zijn er natuurlijk een paar inscripties die… laten we maar zeggen, niet helemaal gepast zijn voor beschaafd gezelschap. Deze runen bewezen dat het runenalfabet in de veertiende eeuw nog steeds dagelijks werd gebruikt, veel later dan de wetenschappers eerder hadden geloofd. Voor de vondst van deze inscripties was er twijfel of de runen ooit voor iets anders werden gebruikt dan inscripties van namen en plechtige zinnen. Dit toonde aan dat runen hier dagelijks werden gebruikt. Hier is nog een interessant verhaal over Bryggen. Tijdens de nazi-bezetting vormde een groep jonge Noren een verzetscel genaamd de Theta-groep. Ze richtten een verborgen radiokamer op, diep in de steegjes in een ruimte van nauwelijks zestien vierkante meter. Van daaruit zonden ze de posities en bewegingen van Duitse marineschepen naar de Britten uit, wat hielp bij het volgen en uiteindelijk tot zinken brengen van doelen. Ironisch genoeg kozen ze ervoor om zich te verbergen in de oude Duitse wijk. Ze werden ontdekt toen een Duitse soldaat per ongeluk door een rotte vloerplank stapte en in hun ruimte viel. Opmerkelijk genoeg werd geen van de groepsleden gevangen genomen, omdat ze al waren ontsnapt. Binnen hadden ze een TNT-boobytrap verborgen in een kast. Het explodeerde niet. Als dat wel was gebeurd, had het heel Bryggen kunnen vernietigen. De kamer is nu het Theta Museum, open voor beperkte uren in de zomer. Volg nu de kaart naar een gebouw dat direct aan deze boulevard ligt, waar ik het verhaal van enkele Hanze-praktijken voortzet.