Deze kerk heeft een stille architectonische onderscheiding: het was de eerste kerk in Malta die op een elliptisch plan werd gebouwd, mogelijk de enige. Na de aardbeving aan het eind van de zeventiende eeuw die de kathedraal verwoestte, nam deze kerk de rol over. Het diende bijna een decennium als tijdelijke kathedraal en parochiekerk van Mdina. Maar het belangrijkste moment van deze kerk had niets met architectuur te maken. Herinner je je Napoleon die in de Banca Giuratale sliep? Dat was in het begin van de zomer. Tegen september van datzelfde jaar ontnamen Franse soldaten Maltese kerken van hun schatten om die te veilen. Toen ze bij deze kerk aankwamen en de damasten versieringen begonnen te verwijderen, hadden de mensen van Mdina er genoeg van. Een menigte verzamelde zich. Dorpelingen uit nabijgelegen steden stroomden Rabat binnen. De situatie ontplofte. De Franse garnizoenscommandant confronteerde de menigte met getrokken zwaard. Hij werd gegrepen en van een balkon gegooid. En toen klom een jongen naar de klokkentoren en luidde de klokken. Niet voor de mis. Maar voor de oorlog. Die klokken riepen heel Malta op tot de wapens. De Fransen sloegen de poorten van Mdina dicht en bombardeerden Rabat. Maar tegen zonsopgang de volgende ochtend hadden rebellen de muren doorbroken en was het Franse garnizoen van vijfenzestig man overrompeld. Het gevecht was hevig. Mannen stierven bij het bestormen van de poorten, werden neergeschoten op het plein, en vielen op de wallen toen ze probeerden de Franse vlag neer te halen. De opstand werd geleid door Emmanuele Vitale, een notaris uit Rabat en voormalig kanselier van de Università, die vooraf kerkschatten in zijn eigen huis had verstopt voordat de Fransen ze konden in beslag nemen. Hij werd verkozen tot opperbevelhebber van ruwweg tienduizend Maltese irregulars. Een katoenhandelaar genaamd Vincenzo Borg, commandeerde troepen elders op het eiland. Binnen twee dagen hadden de Fransen zich teruggetrokken achter de muren van Valletta, en de Banca Giuratale, waar Napoleon slechts weken eerder had geslapen, werd het hoofdkantoor van de opstandige Nationale Vergadering. Maar de Maltezen wisten dat ze de massale versterkingen van Valletta niet op eigen kracht konden breken. Ze hadden zeemacht nodig. Dus stuurden ze bericht naar de Britten, die een vloot in de buurt hadden die Napoleons troepen over de Middellandse Zee achtervolgde. Een Britse marinekapitein genaamd Alexander Ball arriveerde binnen weken en zette een blokkade op, die de Franse voorraden over zee afsneed terwijl de Maltezen hen op het land vasthielden. Het Franse garnizoen binnen Valletta verhongerde langzaam en gaf zich uiteindelijk over. Malta was vrij van Frankrijk, maar de prijs voor Britse hulp was Britse heerschappij. De Università, dat oude Maltese bestuursorgaan dat we tot nu toe de hele rondleiding hebben gevolgd, hetzelfde instituut waarvan we het hoofdkwartier bij de Banca Giuratale hebben bezocht, werd stilletjes afgeschaft door de nieuwe Britse gouverneur. Het orgaan dat eeuwenlang Maltese belangen tegen de Ridders had verdedigd, overleefde zijn eigen bevrijders niet. Vandaag de dag is het Karmelietenklooster achter de kerk een van de weinige functionerende kloosters in Malta die rondleidingen aanbiedt. Een inwonende broeder neemt je mee door het barokke refectorium, dat nog steeds wordt gebruikt voor gemeenschappelijke maaltijden, een achttiende-eeuwse keuken en een cel van een broeder met sobere inrichting. Bezoeken vereisen vooraf boeken en er is een kleine vergoeding. Je kunt ook binnenkomen en hoewel het meestal gratis is, zijn donaties welkom. Zodra je het klooster hebt bekeken, brengt onze volgende stop ons naar een van de meest intrigerende privéwoningen in Mdina.