Luister naar deze stop terwijl je doorloopt naar de volgende stop. Laat me je vertellen hoe de maffia eigenlijk begon. Niet met geweren en gangsters — maar met boerderijen, schulden en een regering die simpelweg niet opdook. Stel je Sicilië voor in het begin van de negentiende eeuw. De aristocraten van het eiland bezaten uitgestrekte landgoederen, maar ze hadden geen interesse om deze te beheren. Dus huurden ze tussenpersonen in — genaamd gabellotti — om hun land te pachten en te beheren. Deze gabellotti hebben gewapende wachters in dienst die een dubbele taak hadden: het beschermen van het eigendom en het onder de duim houden van de boeren. In de loop der tijd werden de gabellotti onmisbaar. De aristocraten hadden schulden bij hen. De boeren waren bang voor hen. En de Italiaanse staat? Die bestond hier nauwelijks. Er waren geen betrouwbare rechtbanken, geen politie in het platteland, niets. Dus vulden de gabellotti dat vacuüm. Ze werden de wet. Ze beslechtten geschillen, handhaafden contracten, bepaalden wie werkte en wie niet. Als je iets gedaan moest krijgen in het platteland van Sicilië, ging je niet naar Rome — je ging naar de lokale baas. Dat is het DNA van de maffia. Niet een of andere geheime criminele samenzwering, maar een schaduwregering die groeide in de ruimte die de echte regering leeg liet. In de loop der tijd kregen deze netwerken hun eigen initiatierituelen, hun eigen zwijgplicht — omertà — en hun eigen greep op lokale verkiezingen. In een gebied waar maar heel weinig mensen konden stemmen, betekende het beheersen van een handvol stemmen het beheersen van alles. Hier is een interessant verhaal uit de tijd dat Benito Mussolini — de machtigste man van Italië — Sicilië bezocht. Hij rolt een klein stadje genaamd Piana dei Greci binnen met een volledige politie-escorte, zoals een dictator dat doet. De lokale burgemeester, een man genaamd Francesco Cuccia, komt naar buiten om hem te begroeten. Cuccia is toevallig ook de maffiabaas van de stad. En hij is in de war door al die lijfwachten. Hij leunt dicht naar Mussolini toe en fluistert: Je bent bij mij. Je staat onder mijn bescherming. Waar heb je al die agenten voor nodig? Mussolini wimpelt hem af. Slechte zet — voor Cuccia. De burgemeester voelt zich beledigd. Dus doet hij wat elke zelfrespecterende maffiabaas zou doen. Hij instrueert de hele stad om de toespraak van de dictator niet bij te wonen. Mussolini stapt naar voren om zijn toespraak te houden en vindt zichzelf tegenover een bijna lege piazza. Denk na over wat dat betekent. Een kleine stadsburgemeester — geen generaal, geen politicus — kon een plein leeg maken dat de heerser van Italië zou moeten vullen. Dat is niet zomaar misdaad. Dat is macht. En dat is precies wat de maffia de volgende eeuw zo gevaarlijk maakte in Palermo.