Sta voor de grote stenen boog die je ziet — de Arco de Santa María — en kijk goed. Want wat je ziet, is niet zomaar een poort. Het is een verhaalmuur. Elk standbeeld, elk gebeeldhouwd detail op deze gevel is Burgos die zich aan jou voorstelt. Maar laten we terugspoelen. Terug naar de negende eeuw. Spanje bevond zich midden in de Reconquista — eeuwen van conflict tussen christelijke koninkrijken in het noorden en de Moorse machten in het zuiden. Koning Alfonso III van León had een verdedigingsbolwerk nodig, dus stuurde hij een edelman genaamd Diego Porcelos om hier, aan de oevers van de rivier de Arlanzón, een versterkte stad te bouwen. Diego koos deze plek wijs — de rivier aan de ene kant, een kasteel op een heuveltop aan de andere, en dikke middeleeuwse muren die om de nederzetting heen waren gebouwd. Het duurde een hele eeuw om die muren te bouwen en oorspronkelijk hadden ze twaalf poorten. Slechts zeven overleven vandaag de dag, en de belangrijkste is degene waar je nu voor staat. Tegen het einde van de veertiende eeuw was deze poort aan het afbrokkelen. Dus aan het begin van de zestiende eeuw besloot de stad niet alleen om het op te lappen, maar om het volledig te transformeren — in een triomfboog ter ere van Keizer Karel de Vijfde. En ze gaven het veel betekenis. Kijk omhoog naar de top. Dat is de Maagd Maria — Santa María la Mayor — de patrones van Burgos. Onder haar houdt een engel een kasteel vast, dat de goddelijke bescherming van de stad symboliseert. Net daaronder zie je Keizer Karel de Vijfde zelf. Zijn connectie met Burgos was meer dan ceremonieel — de lokale bevolking zegt dat hij persoonlijk fondsen bijdroeg om het prachtige kruisgewelf binnenin de kathedraal te herbouwen, dat je straks zelf zult zien. Onder Karel zie je Diego Porcelos — de man die het allemaal begon in de negende eeuw, de stichter van de stad waar je nu staat. Kijk terug naar Karel. Links van hem, de figuur met de lange baard — dat is El Cid Campeador, Spanje's legendarische krijgheld. Hij werd net buiten Burgos geboren en zijn graf ligt in de kathedraal. We zullen later veel meer over hem vertellen. En aan zijn rechterkant staat Fernán González, de eerste onafhankelijke graaf van Castilië, de man die deze regio van een grenspost tot een opkomend koninkrijk maakte. Eeuwenlang diende deze boog ook als het gemeentehuis van Burgos. Stadsambtenaren bestuurden vanuit deze muren tot de achttiende eeuw, toen de groeiende stad simpelweg de ruimte ontgroeide en er een nieuw gemeentehuis werd gebouwd langs de grote promenade — de Paseo del Espolón — waar we straks doorheen zullen lopen. Dus voordat je verder gaat, kijk nog eens naar deze gevel. Zes figuren, die zes eeuwen van Burgos's identiteit omspannen — stichters, koningen, krijgers en een patroonheilige — allemaal bevroren in steen, die je verwelkomen in hun stad. Onze volgende stop is onder de boog.