Het geheim van de enorme rijkdom van Toulouse lag in een kleine plant genaamd wede, of pastel, die afkomstig was van de plant Isatis tinctoria. Hoewel de bloemen geel waren, produceerden de bladeren een diepblauwe kleurstof, die in heel Europa zeer gewaardeerd werd voor het verven van textiel tijdens de Middeleeuwen en de Renaissance. Deze handel begon te groeien in Zuid-Frankrijk omdat het klimaat rond Toulouse, met name in de Lauragais-regio, perfect was voor het verbouwen van wede. Boeren oogstten de bladeren, vermaalden en fermenteerden ze, en vormden ze tot kleine ballen genaamd cocagnes. Deze werden vervolgens door heel Europa verhandeld, waar de vraag naar blauwe kleurstof sterk toenam, vooral in textielcentra in Vlaanderen en Italië. Aan het eind van de vijftiende en het begin van de zestiende eeuw werd Toulouse een van de rijkste steden van Europa dankzij deze stijgende vraag, wat hielp de handel nog sneller te laten groeien. Rijke kooplieden zoals Jean de Bernuy en Pierre d'Assézat bouwden grote renaissance herenhuizen, waarvan er veel nog steeds staan, zoals het Hôtel d'Assézat, dat later tijdens deze tour te bezichtigen is. Deze periode wordt vaak de gouden eeuw van Toulouse genoemd. Echter, het succes was van korte duur. Vanaf het midden van de zestiende eeuw begon een goedkopere en intensere blauwe kleurstof uit India, indigo genaamd, wede te vervangen. Tegelijkertijd verzwakten oorlogen en veranderende handelsroutes de markt, wat leidde tot de ineenstorting van de pastelhandel. Toch blijft de erfenis behouden. De elegante gebouwen, de rijkdom, en zelfs de identiteit van Toulouse als de "Roze Stad" zijn diep verbonden met dit korte maar briljante tijdperk van blauw goud. Volg nu de kaart om de volgende stop te bereiken, die net achter het Capitool ligt. Je kunt er via een doorgang in het Capitool komen, als die open is.