Dit is de Kerk van de Heilige Simeon, ook bekend als Simeon de Rechtvaardige, die voorkomt in het Evangelie van Lucas. Volgens de christelijke traditie was hij een vrome en oude man in Jeruzalem, aan wie de Heilige Geest beloofde dat hij niet zou sterven voordat hij de langverwachte Messias had gezien. Dat moment kwam toen Maria en Jozef het kind Jezus naar de Tempel brachten. Simeon herkende het kind onmiddellijk als de Verlosser en nam Jezus in zijn armen, en sprak een vreugdevol dankgebed uit dat tegenwoordig bekend staat als de Nunc Dimittis, of "Laat uw dienaar nu in vrede heengaan." En zijn onvergankelijke lichaam rust hier in deze kerk in een zilver-en-gouden sarcofaag van tweehonderdvijftig kilogram. De kist werd in opdracht van Elizabeth van Bosnië, de vrouw van koning Lodewijk de Eerste van Hongarije en Kroatië, gemaakt. Ze bezocht Zadar in de late veertiende eeuw om de relikwieën van de heilige te vereren. Hier is waar legende en geschiedenis verstrengeld raken. Toen de koningin Zadar aan het einde van de veertiende eeuw bezocht, was ze diep geraakt door het opmerkelijk goed bewaard gebleven lichaam van de heilige. Volgens de legende wilde ze een klein stukje van een van zijn vingers meenemen als persoonlijke relikwie. Gelovend dat niemand het zou merken, brak ze in het geheim een fragment af. Maar de diefstal werd vrijwel onmiddellijk gevolgd door vreemde gebeurtenissen. De reliekschrijn weigerde te sluiten en de hand van de koningin verdorde plotseling, wat mensen zagen als een goddelijke straf voor het plegen van heiligschennis tegen de heilige. Een andere versie van de legende beweert dat toen ze probeerde weg te gaan met de gestolen relikwie, deze begon te rotten en een vieze geur zich door haar gewaden verspreidde. Toen ze besefte wat ze had gedaan, gaf Elizabeth de gestolen relikwie terug en smeekte om vergiffenis. Om haar zonde goed te maken, gaf ze opdracht tot de vervaardiging van de prachtige zilveren kist die tot op de dag van vandaag het lichaam van de heilige bevat. Kunsthistorici hebben een minder dramatische interpretatie. Zij geloven dat Elizabeth de kist schonk als een politieke geste, een blijk van koninklijk patronaat in een strategisch belangrijke stad, en dat de "diefstal"-legende voortkwam uit een scène afgebeeld op de kist zelf. Hoe dan ook, de kist is buitengewoon. Het is gemaakt van cederhout bekleed met zilver, en het rust op bronzen engelen die naar verluidt gegoten zijn van veroverde Ottomaanse kanonnen. Een team van lokale en bezoekende goudsmeden deed er drie jaar over om het werk af te maken. Elizabeth plaatste zelfs haar eigen reiskroon erin, die nu wordt tentoongesteld in het Museum van Goud en Zilver in Zadar. Haar eigen verhaal eindigde echter niet goed. Ze bracht nooit de zoon voort die ze blijkbaar hoopte dat de tussenkomst van de heilige zou brengen. Toen haar man, koning Lodewijk de Eerste van Hongarije en Kroatië, stierf, erfde hun jonge dochter, Maria, de troon. Maar niet iedereen accepteerde een vrouwelijke heerser. Rivaliserende edelen zagen een kans om de macht te grijpen, en Elizabeth en Maria werden gevangen genomen tijdens een opstand. Ze werden opgesloten in het kasteel van Novigrad en Elizabeth werd gewurgd, naar verluidt voor de ogen van haar eigen dochter. Neem de tijd om de kerk te verkennen, en als je er klaar voor bent, volg dan de kaart naar de stadsmuren, onze volgende stop.