Więc, przekroczyłeś rzekę na zachodnią stronę i dotarłeś do Starego Miasta w Stratford-upon-Avon. Przed tobą znajduje się Kościół Świętej Trójcy, w którym został ochrzczony William Shakespeare i gdzie teraz spoczywa. *Pierwsza* wzmianka o kościele w tym miejscu znajduje się w karcie miejskiej z roku osiemset czterdziestego piątego naszej ery, która została podpisana przez Beorhtwlufa (Bertulfa), anglosaskiego króla Mercji. To była najprawdopodobniej prosta drewniana konstrukcja, a dzisiejszy budynek został wzniesiony na początku XIII wieku. Jeśli podejdziesz do kościoła z przodu, przejdziesz aleją drzew lipowych; mówi się, że reprezentują one dwanaście plemion Izraela i dwunastu apostołów. Możesz myśleć, że Shakespeare jest tu pochowany po prostu dlatego, że był tak sławny i znany. Jednak nie jest to prawda. Po tym, jak Henryk VIII rozwiązał wiele instytucji religijnych w ramach angielskiej reformacji, Kościół Świętej Trójcy stracił dochód z podatków, które zwykle pokrywały koszty zatrudniania księdza i utrzymania kościoła. Wkracza William Shakespeare, w tym czasie już odniesiony dramatopisarz, ale jeszcze nie tak legendarny jak jest uważany dzisiaj. W tysiąc sześćset piątym r. czterdziestojednoletni teraz Shakespeare zapłacił wysoką sumę czterystu czterdziestu funtów, aby zastąpić część utraconego dochodu kościoła. To właśnie ten czyn dał mu prawo do pochowania w kościele, a nie jego późniejsza sława. Jeśli wejdziesz do środka i dokonasz niewielkiej darowizny, będziesz mógł zobaczyć grób Shakespeare’a. Jak wiadomo, napisał klątwę, która miała zostać umieszczona na jego grobie, by nikt nie przenosił jego szczątków w przyszłości. Klątwa brzmi: „Dobry przyjacielu, dla Jezusa, powstrzymaj się od wykopywania prochu, który tutaj spoczywa. Błogosławiony niech będzie człowiek, który oszczędzi te kamienie, a przeklęty ten, kto poruszy moje kości”. Klątwa wyraźnie spełniła swoją rolę, ponieważ nikt nigdy nie odważył się przenieść szczątków Barda. Uważa się, że bliźniacze dzieci Shakespeare’a, Hamnet i Judith, również są tu pochowane. Tragiczną historię Hamneta przywróciła do świadomości książka z roku dwa tysiące dwadzieścia „Hamnet” autorstwa Maggie O’Farrell. Zmarł w wieku zaledwie jedenastu lat, a wielu uczonych uważa, że ta tragedia miała wpływ na Barda przy pisaniu jednej z jego najbardziej znanych prac, „Hamleta”. Po wizycie w Kościele Świętej Trójcy, wróć na zewnątrz, a teraz czeka nas krótki spacer do Hall’s Croft, domu innej córki Shakespeare’a, Susanny.