Przejdź przez te wspaniałe arkady przeszklone i wejdź do miejsca, które wielu uważa za najpiękniejsze centrum handlowe na świecie — Galerii Wiktora Emanuela II. Gdy otwarto ją w 1877 roku, była to całkowita nowość — zadaszona ulica, gdzie eleganckie towarzystwo Mediolanu mogło spacerować, robić zakupy i być widziane przez cały rok, niezależnie od pogody. Mózg tej architektonicznej perły to Giuseppe Mengoni. Ale jego historia zakończyła się tragicznie. Na kilka dni przed wielkim otwarciem Mengoni spadł z dachu podczas inspekcji konstrukcji i zginął. Niektórzy twierdzą, że to był wypadek, inni szepczą, że popełnił samobójstwo pod wpływem ogromnej presji i krytyki wokół jego projektu. Czymkolwiek była prawda, nigdy nie doczekał, by zobaczyć swoją kreację stałą się jednym z najbardziej ikonicznych zabytków Mediolanu. Spójrz teraz w górę na zapierającą dech w piersiach żelazną i szklaną kopułę nad tobą — była to nowatorska technologia w XIX wieku. Galeria była jednym z pierwszych budynków w Mediolanie oświetlonych światłem elektrycznym, co czyniło ją odważnym symbolem postępu i nowoczesności. Sam projekt ma kształt krzyża — i to nie jest przypadek. Został celowo zaplanowany, aby połączyć dwa z najważniejszych miejsc w Mediolanie: Duomo, reprezentujące sacrum, i La Scalę, operę, reprezentującą świat świecki. La Scalę odwiedzimy później na trasie. Jeśli stoisz bezpośrednio pod szklaną kopułą, poświęć chwilę, by spojrzeć w dół na mozaiki pod stopami. Pośrodku leży herb Domu Sabaudzkiego — rodziny królewskiej, która odegrała kluczową rolę w zjednoczeniu Włoch. Ich emblemat tutaj świadczy o ich wpływie na kraj w tym przełomowym okresie historii. Otaczają go mozaiki reprezentujące trzy główne miasta stołeczne Włoch w tamtym czasie, każde ukazane przez historyczny symbol: wilczyca dla Rzymu, lilia dla Florencji i byk dla Turynu. Włoskie słowo na Turyn to "Torino", które pochodzi od "toro", oznaczającego byka — lub "małego byka". Teraz ten byk stał się centrum niezwykłej mediolańskiej tradycji. Mozaika pierwotnie przedstawiała byka z wyraźnymi jądrami, a przez lata pojawił się przesąd: trzykrotne obrócenie się na pięcie w tym miejscu przynosi szczęście. Mężczyźni zaczęli to robić regularnie, a kobiety zaczęły dotykać tego samego miejsca, wierząc, że to poprawi płodność. Po latach tego rytuału, jądra byka zostały całkowicie starte, pozostawiając widoczną dziurę w mozaice. Jednak tradycja nie zanikła — to uroczy przykład, jak przesądy i lokalne zwyczaje mogą przetrwać, nawet w miejscu takiego uroku i wspaniałości. Przejdźmy teraz do kolejnego punktu.