Czyż to nie dziwne, że na środku placu znajduje się studnia? I dlaczego myślisz, że pomalowano ją na czarno? Cóż, czas na kolejną mroczną opowieść podczas naszej pieszej wycieczki po Tallinnie! Słuchaj uważnie. Jeśli jesteś miłośnikiem kotów, może powinieneś się przygotować, ale jeśli czujesz się odważny, oto opowieść: W średniowiecznym Tallinnie, ta stara studnia była jednym z głównych źródeł wody dla miasta. Jednak stała się centrum mrocznej legendy. Ze studni czasem wydobywały się tajemnicze, niewyjaśnione dźwięki, co skłoniło mieszkańców do myślenia, że na jej dnie czai się demon. Obawiając się, że demon spowoduje wyschnięcie studni, jeśli nie zostanie udobruchany, mieszkańcy wpadli na okrutny pomysł: postanowili wrzucać żywe koty do studni. Wierzyli, że poświęcenie tych zwierząt może uspokoić demona lub zapobiec jego niepokojom. Tragicznie, koty zostawały na łasce pragnienia, głodu lub wystawienia na żywioły. Biedne koty! Na szczęście, studnia została wycofana z użytku w połowie XIX wieku i teraz woda w Tallinnie jest dużo bezpieczniejsza do picia. Biedne koty nie żyją już w strachu przed poświęceniem! Ale to nie koniec naszej historii. Rozejrzyj się, szczególnie zwracając uwagę na budynki. Tuż obok „studni kotów” znajduje się budynek z namalowanym oknem. Jest on związany z jedną z najsłynniejszych legend Tallinna. Opowiada historię starego hotelu na tej ulicy, a ta opowieść była opowiadana wielokrotnie w różnych formach przez stulecia. Oto jedna z wersji tej opowieści: W mroźną zimową noc, zdesperowany właściciel hotelu, stojący w obliczu ruiny z powodu braku gości, postanowił zakończyć swoje życie. Właśnie gdy przygotowywał się do swoich ostatnich chwil, gwałtowne, stanowcze pukanie do drzwi go zaskoczyło. Wszedł nieznajomy, prosząc o wynajęcie pokoju na najwyższym piętrze na przyjęcie do świtu. Obiecał hojną zapłatę, ale nalegał, by nikt nie podsłuchiwał tych uroczystości. Gdy zapadła noc, przyjechały powozy, a goście zalali hotel. Przyjęcie było inne niż cokolwiek, co właściciel kiedykolwiek widział—muzyka, taniec i zabawa, które zdawały się trząść fundamentami budynku. Pomimo instrukcji nieznajomego, ciekawość właściciela wzięła górę. Zakradł się na górę i zajrzał przez dziurkę od klucza do pokoju przyjęć. To, co ujrzał, było przerażające: wesele diabła. Pokój był wypełniony piekielnymi gośćmi, zaangażowanymi w złowieszczą uroczystość. Różne wersje tej opowieści różnią się szczegółami. Niektórzy twierdzą, że właściciel znalazł worek złota następnego ranka, ale gdy go dotknął, złoto zamieniło się w koński nawóz, powodując, że padł martwy. Inni opisują, że pokój był pokryty śladami kopyt i pazurów. Niezależnie od dokładnych szczegółów, szokująca wiadomość o obecności diabła w Tallinnie dotarła do ratusza. Nakazali, by pokój został na stałe zamknięty, zamurowując wejście i wypełniając okno, aby nikt nie mógł nigdy więcej tam wejść. Dziś na ulicy Rataskaevu 16 na Starym Mieście w Tallinnie, dom nosi namalowany wizerunek okna, oznaczając miejsce, gdzie podobno odbyło się wesele diabła. Fascynujące, prawda?