Urodzony w tysiąc siedemset czterdziestym pierwszym roku, Deacon Brodie był szanowanym obywatelem Edynburga za dnia i mistrzem zbrodni w nocy. Jako udany stolarz, Dziekan Cechu Stolarzy i Murarzy, a nawet Radny Miasta Edynburga, Brodie był uosobieniem poważania społecznego. Ale kryła się za tym tajemnica – prowadził podwójne życie napędzane nałogiem hazardowym, miał dwie kochanki i pięcioro dzieci utrzymywanych w cieniu. Podwójne życie Brodiego rozpoczęło się w tysiąc siedemset sześćdziesiątym ósmym roku. Był rzemieślnikiem, którego prace były uwielbiane przez elity Edynburga, często instalując meble i montując zamki w ich domach. Jednak został wciągnięty w kryminalne podziemie miasta, zaciągając długi w domach hazardowych i prowadząc kosztowne życie z kochankami. Zdesperowany, by rozwiązać swoje problemy finansowe, Brodie zwrócił się ku zbrodni. Jego pierwszym dużym skokiem było obrabowanie banku za pomocą podwójnych kluczy, co przyniosło mu pokaźną sumę ośmiuset funtów. Współpracując z angielskim ślusarzem, George'em Smithem, rozpoczęli falę przestępczości w całym Edynburgu, nawet ośmielając się ukraść srebrną buławę Uniwersytetu Edynburskiego. Został aresztowany i przywieziony do Edynburga w kajdanach. Jego proces w tysiąc siedemset osiemdziesiątym ósmym roku był druzgocący, z dowodami jego zbrodni znalezionymi w jego domu, w tym podwójnymi kluczami i przebraniami. Skazany, Brodie został powieszony przy edynburskim Tolbooth – ironicznie na szubienicy, którą pomógł sfinansować jako Radny. Czy jednak Brodie oszukał los? Krążyły plotki, że przeżył egzekucję, używając stalowego kołnierza, i był widziany w Paryżu. Jednak najprawdopodobniej zakończył życie na szubienicy. Dziedzictwo Deacona Brodiego nadal żyje na Royal Mile w Edynburgu, gdzie znajduje się Deacon Brodie's Tavern nazwana na jego cześć. Mówi się również, że zainspirował Roberta Louisa Stevensona do napisania „Dziwnego przypadek doktora Jekylla i pana Hyde’a”, klasycznej opowieści o szanowanym człowieku z mrocznym, ukrytym życiem.