Czy wiesz, że Bukareszt jest często nazywany Małym Paryżem lub Paryżem Wschodu? Spacerując wzdłuż Calea Victoriei, spójrz na architekturę, a szybko zrozumiesz dlaczego. W tysiąc osiemset pięćdziesiątym dziewiątym roku Mołdawia i Wołoszczyzna wybrały tego samego władcę, Aleksandra Ioana Cuzę, jednocząc się w młode państwo rumuńskie. Szukając modelu nowoczesności, Rumunia spoglądała na Francję jako źródło inspiracji. Rumuńska elita biegle mówiła po francusku, wysyłała swoje dzieci do szkół paryskich i zanurzała się w literaturze oraz filozofii francuskiej. Francuski stał się językiem dyplomacji, kultury i wyższych sfer - do tego stopnia, że konstytucja Rumunii z tysiąc osiemset sześćdziesiątego szóstego roku została sporządzona przy bezpośredniej pomocy doradców Napoleona III! W tysiąc osiemset siedemdziesiątym siódmym roku Rumunia ogłosiła niepodległość od Imperium Osmańskiego, a później koronowała króla Karola pierwszego z niemieckiej dynastii Hohenzollernów. W latach osiemdziesiątych dziewiętnastego wieku Bukareszt przeszedł radykalną transformację. Zainspirowani przebudową Paryża przez barona Haussmanna, rumuńscy architekci i urbaniści wprowadzili szerokie, obsadzone drzewami bulwary oraz eleganckie budynki neoklasyczne. Jednym z uderzających przykładów jest Rumuńskie Atheneum, wspaniała sala koncertowa przypominająca paryskie opery. Inne zabytki, takie jak własny Łuk Triumfalny w Bukareszcie, jeszcze bardziej umocniły reputację miasta. Dzięki temu francuskiemu wpływowi w architekturze, kulturze i stylu życia, Bukareszt zyskał przydomek Mały Paryż lub Paryż Wschodu.