Witamy w jednym z moich ulubionych zakątków Saragossy — muralu poświęconym niezwykłej Torre Nueva. Kiedy mówimy o krzywych wieżach, większości ludzi przychodzi na myśl Krzywa Wieża w Pizie. Ale co byście powiedzieli, gdybym wspomniał, że Saragossa miała kiedyś własną krzywą wieżę — i że była nawet wyższa od tej w Pizie? Patrzycie teraz na pięknie namalowany hołd dla Torre Nueva, ikonicznej krzywej wieży Saragossy. Dumnie górując na wysokości 80 metrów, była to najwyższa wieża w stylu mudejar, jaka kiedykolwiek powstała. Zbudowana w 1504 roku, za panowania Monarchów Katolickich, szybko stała się ukochanym punktem orientacyjnym — nie tylko ze względu na imponującą wysokość, ale także z powodu charakterystycznego pochylenia, które wydawało się przeczyć grawitacji. Dlaczego dokładnie się przechyliła? Otóż budowniczowie zbyt pospiesznie wykonali fundament, powodując, że jedna strona konstrukcji osiadła szybciej niż druga. Chociaż zaniepokojeni inżynierowie szybko wzmocnili podstawę, wieża upierała się, by zachować swoje nachylenie. A jednak, wbrew wszelkim przeciwnościom, Torre Nueva stała nieugięcie przez prawie cztery stulecia, stając się uwielbianym symbolem miasta. Niestety, pod koniec XIX wieku, Rada Miasta Saragossy uznała wieżę za niebezpieczną, wierząc, że może runąć w każdej chwili. Pomimo gorącego sprzeciwu lokalnych artystów i intelektualistów, miasto zdemontowało Torre Nueva cegła po cegle. Oto poetycki zwrot: wielu mieszkańców zakupiło te cegły jako pamiątki, z miłością włączając je w mury własnych domów, zachowując wspomnienie o wieży przy życiu. Teraz proszę odwrócić się i przejść kilka metrów na plac bezpośrednio za wami — sprawdźcie obrazy lub zlokalizujcie Plaza de San Felipe na swojej mapie, jeśli jest taka potrzeba. Kiedy dotrzecie na plac, spójrzcie w dół. Znajdziecie subtelny zarys oznaczający dokładnie miejsce, gdzie kiedyś stała Torre Nueva. Obok znajduje się wzruszająca rzeźba młodego chłopca, wiecznie wpatrzonego w górę, wyobrażającego sobie majestatyczną wieżę, której już nie ma. Poświęćcie chwilę, aby docenić plac, a gdy będziecie gotowi, przejdziemy do następnego punktu.