Zanim wejdziemy do katedry, poświęć chwilę, aby spojrzeć w górę na dużą wyrzeźbioną scenę nad wejściem. Opowiada ona historię Najświętszej Maryi Panny poprzez sekwencję scen, przechodząc od Ziemi do Nieba. Przeczytajmy ją od dołu w górę. Zaczynamy od poziomu dolnego. Na skraju po lewej stronie zobaczysz Narodzenie Pańskie. Maryja siedzi za żłóbkiem, łagodnie czuwając nad nowo narodzonym Chrystusem. Przed żłóbkiem Trzej Magowie klęczą w adoracji, ofiarując swoje dary. Możesz ich rozpoznać po powiewających szatach i koronach. To cicha chwila, ale pełna znaczenia — początek życia Chrystusa na Ziemi i rozpoczęcie roli Maryi w historii zbawienia. Teraz skieruj wzrok na prawą stronę dolnego poziomu. Tutaj ton zmienia się całkowicie. To jest Opłakiwanie lub Złożenie do Grobu Chrystusa. Jego martwe ciało leży na kamiennej płycie, otoczone żałobnikami. Maryja pojawia się ponownie, tym razem jako Matka Boleściwa, zasłonięta i pogrążona w żałobie. Ta scena łączy zdjęcie z krzyża, opłakiwanie i przygotowanie do pochówku. Na koniec podnieście wzrok na górny rejestr. To jest scena niebiańska: Koronacja Najświętszej Maryi Panny. Chrystus siedzi po prawej, Maryja po lewej, oboje na tronach. Chrystus nakłada koronę na głowę Maryi, podczas gdy otaczają ich anioły. Oznacza to jej triumf po ziemskich smutkach — od matki Chrystusa do Królowej Nieba. Te sceny razem prowadzą od narodzin, przez stratę, do chwały — pełna droga wiary wyrzeźbiona w kamieniu nad drzwiami katedry. Przejdźmy teraz do głównego wejścia do katedry. Możesz teraz wejść do katedry przez główne wejście. Opowiem historię pokazaną na rozecie po wschodniej stronie w katedrze.