Rzeźba kobiety przed Tobą nosi nazwę Dame Carcas, a ja opowiem Ci jej legendę. Dawno, dawno temu, za panowania Saracenów, Carcassonne było pod rządami szlachcianki o imieniu Dame Carcas. Była znana ze swojej inteligencji, odwagi i niezłomnego ducha. Jej mąż, saraceński król Ballak, poległ w bitwie, pozostawiając ją z zadaniem obrony miasta przed oblężeniem prowadzonym przez cesarza Karola Wielkiego i jego potężną armię. Oblężenie było długie i wyczerpujące, a wojska Karola Wielkiego były zdeterminowane, aby zdobyć Carcassonne. Ludność wewnątrz murów bardzo cierpiała, gdy kończyły się zapasy jedzenia i innych produktów. Sytuacja wydawała się beznadziejna, a nadzieja gasła. Jednak Dame Carcas odmówiła poddania się. Zdeterminowana, by ocalić swoje miasto, wymyśliła sprytny plan. Rozkazała nakarmić pozostałym zbożem ostatnią świnię, jaką mieli. Następnie kazała wyrzucić świnię za mury miasta, gdzie wylądowała przed wojskami oblegającymi. Widząc dobrze odżywioną świnię, Karol Wielki i jego ludzie uwierzyli, że miasto nadal ma obfite zapasy i może wytrzymać oblężenie w nieskończoność. Zdemoralizowani i myśląc, że Carcassonne jest dobrze zaopatrzone, postanowili się wycofać. Gdy armia Karola Wielkiego zaczęła się wycofywać, Dame Carcas rozkazała bić w dzwony miasta w świętowaniu. Dźwięk dzwonów dotarł do Karola Wielkiego, który wtedy zrozumiał, że został przechytrzony. Z podziwu dla sprytu i odwagi Dame Carcas postanowił oszczędzić miasto. Według legendy, Karol Wielki podszedł do bram miasta i zawołał: „Carcas sonne!”, co oznacza „Carcas dzwoni!”. I tak na cześć Dame Carcas nazwano miasto Carcassonne. Do dziś legenda o Dame Carcas jest pamiętana jako symbol odwagi i pomysłowości. Przejdźmy do następnego przystanku. Sugerowałbym, abyś stanął przy bramie Narbonnaise i nacisnął przycisk odtwarzania na następnym przystanku.