Kiedy stoisz tutaj w pobliżu sklepienia chóru, poświęć chwilę, aby spojrzeć w górę na sufit. Zauważysz coś niezwykłego — wysoko zawieszone są stare kapelusze. Ale to nie są zwykłe kapelusze. To ceremonialne kapelusze kardynałów, którzy kiedyś służyli w tej katedrze. Tradycja zawieszania kardynalskiego kapelusza, znana jako galero, sięga wieków wstecz. Gdy kardynał odchodzi, jego kapelusz zostaje zawieszony pod sufitem jako znak szacunku i pamięci za jego służbę dla Kościoła. Teraz robi się jeszcze bardziej fascynująco. Zgodnie z tradycją, gdy kardynał umiera, jego dusza ma rzekomo przejść bezpośrednio do Czyśćca, miejsca oczyszczenia przed wejściem do nieba. Dusza pozostaje tam, dopóki kapelusz w końcu nie zgnije i nie spadnie z sufitu. Dopiero wtedy, jak się mówi, dusza kardynała może w pełni wznieść się do wiecznego pokoju. Oczywiście, to przekonanie należy do bardziej symbolicznego i średniowiecznego sposobu myślenia. Kapelusze, które widzisz dzisiaj, wiszą tam od dziesięcioleci, służąc jako cichy przypomnienie o śmiertelności i nadziei na zbawienie. Kontynuuj patrzenie na sklepienia żebrowe katedry i przejdź do następnego przystanku.