Stoisz teraz pomiędzy dwoma zrujnowanymi kościołami, które wyglądają jak siostry. Ten po twojej prawej stronie, z planem krzyża greckiego i dziwnymi przejściami w ścianach, to Sankt Lars. Ten po lewej stronie, z długą, wąską nawą, nazywa się Drotten. Lokalna legenda mówi, że te dwa kościoły zbudował bogaty kupiec z Visby, którego dwie córki nie mogły przestać się kłócić. Zamiast wybierać między nimi, zbudował każdej córce osobny kościół, obok siebie, aby mogły czcić Boga oddzielnie. To urocza historia, ale nieprawdziwa. Prawda jest bardziej interesująca. Były to dwa kościoły parafialne dla dwóch społeczności. Drotten, po twojej lewej, był kościołem niemieckich parafian, zbudowanym na początku XIII wieku, z delikatnymi ozdobami w formie zębów psa i zygzakowatym wzorem w kamieniarkach, jakiego nie znajdziesz nigdzie indziej na Gotlandii. Sankt Lars, po twojej prawej, prawdopodobnie był kościołem Gotlanczyków. Jednak dwie parafie dzieliły jeden cmentarz. Teraz przyjrzyj się dokładniej Sanktu Lars. Jego plan jest nietypowy i przypomina cerkwie prawosławne Nowogrodu, wielkiego rosyjskiego miasta handlowego, około tysiąca kilometrów na wschód stąd. Czy wiesz dlaczego? Ponieważ Visby miało rosyjską dzielnicę kupiecką. W połowie XIII wieku traktat podpisany w rosyjskim mieście Jarosław nadawał kupcom Nowogrodu prawo do handlu na tzw. „wybrzeżu gotlandzkim”. To oznaczało Visby. Rosyjscy kupcy mieszkali w tym mieście, a na głównym placu istniał nawet mały kościół prawosławny, z którego pozostały jedynie fundamenty. Nazwa Drotten, nawiasem mówiąc, pochodzi ze staronordyjskiego słowa oznaczającego „Pana”, czyli Boga. Nie ma świętego o tym imieniu. Oba kościoły zostały porzucone na początku XVI wieku, po reformacji. Kiedy system hanzeatycki upadł, nawet niemiecki kościół parafialny został rozebrany przez ludzi, których swego czasu trzymał na dystans. Dlaczego więc system upadł? Nie było to jedno wydarzenie, lecz ciąg niepowodzeń. Handel przesunął się do ośrodków na kontynencie, takich jak Lubeka, co zmniejszyło znaczenie Visby. Następnie Czarna Śmierć, śmiertelna epidemia, spustoszyła ludność i gospodarkę. Wkrótce potem Waldemar IV z Danii dokonał inwazji, wymuszając surowe okupy, które wyczerpały bogactwo miasta. Piractwo dodało się do kryzysu, gdy Bracia Witalijscy atakowali wielokrotnie, a niestabilność polityczna osłabiła handel. Ostateczny cios nadszedł na początku XVI wieku, kiedy siły z Lubeki spaliły części miasta. Po trzech latach mieszkańcy Visby, wściekli na Lubekę za spalenie ich miasta, sami splądrowali Drotten i zabrali jej inwentarz do domów jako "racjonowanie." Reformacja dała im pretekst, ale żal przyszedł pierwszy. Nasz następny przystanek jest po drugiej stronie ulicy. Podążaj za mapą, aby się tam dostać.