To jest Katedra w Walencji, a ten wspaniały portal nazywa się Bramą Apostołów. Co tydzień, w czwartki, tuż przed południem, ośmiu mężczyzn w czarnych płaszczach zbiera się przy tych drzwiach, siada w kręgu i odbywa sąd. To jest Trybunał Wodny, powszechnie uznawany za najstarszy działający sąd sprawiedliwości na świecie. Przez ponad tysiąc lat, ci mężczyźni rozstrzygali spory między rolnikami o to, kto bierze ile wody z starodawnych kanałów irygacyjnych zasilających pola. Pamiętajcie, wspomniałem o tym sądzie, gdy byliśmy na Mercado Central. Teraz, spójrzcie na wieżę po swojej prawej. Miasto nazywa tę ośmiokątną dzwonnicę El Micalet. Jeśli wspiąć się około dwustu schodów, można uzyskać niezakłócony widok na całe stare miasto i morze. Jednak potrzebny jest bilet, aby wejść. Teraz zwróćcie uwagę na katedrę. Jeśli chcecie wejść, trzeba zapłacić około dziesięciu euro. Wewnątrz, w kaplicy, znajduje się kielich, który wielu ludzi uważa za Święty Graal, ten właśnie kielich używany przez Jezusa podczas Ostatniej Wieczerzy. Watykan nigdy oficjalnie nie uznał tego kielicha za prawdziwy Graal. Jednak dwóch współczesnych papieży odprawiało Mszę używając tego właśnie kielicha, co nie jest czynione lekkomyślnie. Sam kielich—albo przynajmniej starożytna kamienna misa w jego centrum—został datowany przez badaczy na odpowiednie miejsce i czas w historii, co czyni go wiarygodnym kandydatem na oryginalny kielich. Zatem, z wszystkich kielichów na świecie roszczących sobie taki tytuł, to jest jedyny, który dwa papieże faktycznie unieśli na ołtarzu. Wyszukujcie, co z tego wyciągniecie. Jak trafił do Walencji? Według legend, ten święty kielich podróżował przez wieki, przechodził przez chrześcijańskie ręce, był ukrywany w czasach zagrożenia i chroniony podczas wojen i prześladowań. Do piętnastego wieku trafił w ręce Korony Aragonii. Jego strażnikiem był król Alfons V Aragoński, znany jako Alfons Wspaniałomyślny. Stając w obliczu ogromnych kosztów wojny, wysłał kielich do Walencji jako część królewskiego zobowiązania finansowego, rodzaj zabezpieczenia długów. I nigdy po niego nie wrócił. Podczas hiszpańskiej wojny domowej, kiedy kościoły w całym mieście płonęły, ten święty kielich musiał zostać przemycony z tego budynku i ukryty. Człowiek odpowiedzialny za niego zwrócił się do córki swojej gospodyni, młodej kobiety o imieniu María Sabina Suey. Ona zawinęła kielich w gazetę, wsunęła go pod ramię i wyniosła z katedry. Ukrywała go przez prawie dwa lata, przenosząc z miejsca na miejsce, zawsze jeden krok przed następnym poszukiwaniem. Podczas jednej z takich rewizji, dowódca milicji otworzył szufladę i zobaczył kielich leżący tuż tam. Spojrzał na niego, zamknął szufladę i nic nie powiedział. A później, po cichu ostrzegł Sabinę, że jej życie jest w niebezpieczeństwie. Jego milczenie ocaliło zarówno relikwię, jak i kobietę, która ją chroniła. Gdy wojna się wreszcie skończyła, kielich wrócił. Został zwrócony podczas ceremonii i Walencja znowu miała swój Graal, dzięki młodej kobiecie, drugiej z trzech bohaterek naszej opowieści, i wrogowi, który odwrócił wzrok. Teraz skierujcie się według mapy do miejsca, gdzie możecie zobaczyć same kości rzymskiego miasta. Jednakże, trzeba będzie kupić bilet, żeby to zwiedzić. Więc jeśli nie jesteście zainteresowani, stańcie tutaj i posłuchajcie następnego punktu, oglądając obrazy w zakładce Zdjęcia.