Ten niepozorny budynek znany jest jako Mezquita del Cristo de la Luz i ma ponad tysiąc lat. Dziś to jedyny meczet stojący w mieście, które niegdyś miało ich dziesięć. Został zbudowany pod koniec dziesiątego wieku, co wiem, ponieważ zaraz po wejściu przez łuki na froncie można zobaczyć inskrypcję kuficką na filarze, która datuje go na "Muharram roku trzysta dziewięćdziesiątego" według kalendarza islamskiego, co odpowiada późnemu dziesiątemu lub wczesnemu jedenastemu wiekowi. Inskrypcja mówi również, że została zlecona przez człowieka o imieniu Ahmad ibn Hadidi, a zaprojektowana przez architekta Musa ibn Aliego, wspomaganego przez kogoś o imieniu Sa'ada. Tysiąc lat później nadal znamy ich imiona. To niezły wyczyn dla budynku o wielkości małej kaplicy. Teraz spójrz na zewnętrzną część. Ceglane łuki i geometryczne wzory to czysta architektura kalifatu, miniaturowe echo Wielkiego Meczetu w Kordobie. Ale prawdziwa magia jest wewnątrz. Jednak musisz kupić bilet i nosić skromne ubrania, aby wejść do środka. Wnętrze ma zaledwie osiem metrów kwadratowych, ale zawiera dziewięć przęseł, z których każde pokryte jest sklepieniem o unikalnym geometrycznym wzorze żebrowym. To jak próbka islamskiego geniuszu architektonicznego skompresowana w jednym pomieszczeniu. I tu zaczynają się warstwy. Trzy z czterech wewnętrznych kolumn mają wizygockie kapitele, oznaczające kamienne szczyty zrecylowane z budynków, które stały tutaj na długo przed budową meczetu. Więc mamy tutaj kamieniarkę z szóstego wieku wizygocką, która wspiera dziesięciowieczną islamską salę modlitw. Następnie, z tyłu dodano okrągłe przedłużenie po chrześcijańskim podboju w późnym dwunastym wieku, co czyni je prawdopodobnie najwcześniejszym przykładem architektury Mudéjar gdziekolwiek. Jeśli nie wiesz, czym jest architektura Mudéjar, to charakterystyczny styl, w którym chrześcijańscy budowniczowie adoptowali islamskie techniki. Wewnątrz meczetu można jeszcze dostrzec wyblakłe freski Chrystusa Pantokratora. Pamiętasz Alfonsa Szóstego z bramy? To tutaj jego historia osiąga swój najsłynniejszy moment. Według legendy, gdy król jechał tą drogą w dniu podboju, jego koń nagle uklęknął przed meczetem i odmówił ruszenia się. Alfonso uznał to za znak. Nakazał otworzyć ścianę, za którą znaleziono mały krucyfiks z lampą wciąż płonącą, płomieniem, który rzekomo był podtrzymywany przez cały okres rządów muzułmańskich. Krucyfiks nazwano Cristo de la Luz, Chrystusem Światła, i nadał on meczetowi chrześcijańską nazwę. Czy historia jest prawdziwa? Historycy nazywają to "mitem fundacyjnym", opowieścią używaną do wyjaśnienia, dlaczego meczet stał się kościołem. Ale Alfonso ponoć zostawił tutaj swoją tarczę z napisem, który twierdzi, że pierwsza chrześcijańska msza rekonkwisty była odprawiana w tym miejscu. Lampa mogła lub nie mogła płonąć przez trzysta lat, ale legenda przetrwała prawie tysiąc lat. Teraz dosłownie śledzisz trasę wjazdu Alfonsa do miasta. Podążaj za mapą, a za kilka minut dotrzesz do oszałamiającej bramy z łukami podkowowymi. To nasz następny przystanek.