Katedra św. Piotra, znana również jako Regensburger Dom, jest duchowym sercem miasta. Możesz się teraz zastanawiać, dlaczego miasto wielkości Ratyzbony zbudowało tak imponującą katedrę? To sięga naszych opowieści na Starym Targu Zbożowym. Budowa rozpoczęła się pod koniec XIII wieku, finansowana w dużej mierze przez niesamowite bogactwo handlowe miasta. Porozmawiamy więcej o handlu podczas naszego późniejszego przystanku, ale na razie należy pamiętać, że choć zleceniodawcą był biskup Leo Thundorfer, to zamożni kupcy sfinansowali budowę. Po niszczycielskim pożarze, który zniszczył dużą część wcześniejszej katedry romańskiej, biskup Leo rozpoczął budowę nowej katedry w stylu francuskiego wysokiego gotyku. W rzeczywistości jest to jedyna czysto gotycka katedra w Bawarii. Ale gdy przemysł handlowy Ratyzbony podupadł po XIV wieku, budowa spowolniła. Zajęło sześćset długich lat, aby ukończyć katedrę, z budową bliźniaczych wież za panowania króla Ludwika I Bawarskiego. Historycznie rzecz biorąc, charakterystyczne bliźniacze wieże są stosunkowo nowe, ale nadają katedrze poczucie potężnej wertykalności. Ta brązowa statua jeźdźca jest poświęcona królowi Ludwikowi. Zauważysz, że trzyma berło, symbolizujące królewską władzę i suwerenność, patrząc na katedrę, jakby ją podziwiał. Był mecenasem sztuki i orędownikiem tożsamości bawarskiej. Gdy gotycki odrodzenie ogarniało Europę w tamtym czasie, mocno wspierał i finansował ukończenie wież katedry zgodnie z oryginalnymi średniowiecznymi planami gotyckimi. Ciekawą historią o nim jest to, że faktycznie abdykował przed ukończeniem katedry, podczas rewolucyjnych zawirowań, które przetaczały się przez Europę. Ale bezpośredni bodziec był bardziej osobisty niż ideologiczny. Zakochał się w irlandzkiej tancerce, Lola Montez, która stała się jego kochanką. Nadał jej tytuły szlacheckie i przywileje finansowe. Nastąpiło publiczne oburzenie przeciwko temu związkowi, a on abdykował na rzecz swojego syna. Dziś jest jednak pamiętany bardziej jako mecenas kultury niż jako nieudany władca. Jeśli zwiedzasz Bawarię z historycznego punktu widzenia, Ludwik jest doskonałym przykładem, jak pamięć publiczna może być łagodniejsza niż współczesna polityka. Zanim wejdziesz do środka, stań dokładnie przed głównym wejściem, dość daleko, aby móc zobaczyć oba masywne wieże i docenić całą fasadę w jednym widoku.