Widzisz ten znak tutaj? To znak zapytania, co ciekawe, to naprawdę nazwa tej kafany. Historia stojąca za tym miejscem jest jedną z moich ulubionych na tej trasie. Ten budynek został pierwotnie zbudowany na zlecenie księcia Miloša, który później podarował go swojemu osobistemu lekarzowi, Ećimowi Tomie Kostićowi, jako nagrodę za lojalną służbę. Przez lata zmieniał nazwy z Tomina kafana na Srpska kafana, a potem Kod pastira. Pod koniec XIX wieku właściciel Ivan Pavlović chciał nazywać go ""Kod Saborne crkve"", Katedra, ponieważ znajduje się bezpośrednio naprzeciwko Katedry, która jest naszym następnym przystankiem. Władze kościelne sprzeciwiły się: miejsce do picia nie powinno korzystać z nazwy Domu Bożego. Pavlović potrzebował nazwy szybko i postawił znak zapytania jako tymczasowe rozwiązanie. Kiedy ktoś zapytał, jak teraz będzie się nazywać restauracja, podobno odpowiedział: ""To je pod znakom pitanja"" — ""To jest pod znakiem zapytania."" I tak zostało. Ponad sto trzydzieści lat później to wciąż jest znak zapytania. Na początku XXI wieku kafana niemal została sprywatyzowana, ale fala protestów publicznych uratowała ją. Została uznana za pomnik historyczny prawie dwie dekady temu. Około siedmiu lat temu jej własność została rzeczywiście przywrócona potomkom Pavlovića poprzez sądy ds. restytucji. Teraz kultura kafanowa jest kluczowa do zrozumienia Belgradu. Na przełomie XX wieku to miasto miało jedną kafanę na każdych pięćdziesięciu mieszkańców. Nie były to tylko bary, ale biura, pokoje dzienne, towarzystwa dyskusyjne i miejsca spotkań towarzyskich. Jeśli cały ten spacer cię zmęczył, odpocznij tutaj w najstarszej zachowanej kafanie w Serbii. Albo możesz wznowić wycieczkę i wrócić później. Jeśli zamówisz kawę, podadzą ją w dzbanuszku, małym miedzianym garnuszku. Serbowie nazywają ją ""domaća kafa"", kawą domową, nigdy ""kawa turecka"". Dołącza się do niej woda i ratluk, gęsty słodki przysmak. Po wypiciu, tradycją jest odwrócenie filiżanki i odczytanie przyszłości z fusów. Serbowie piją cztery albo pięć filiżanek dziennie. A skoro już mowa o zwyczajach, jeśli ktoś zaoferuje ci rakiję, śliwowicę, mówisz ""Živeli!"" i pijesz. Odmówienie jest uważane za niegrzeczne. Nie mów, że cię nie ostrzegałem. Teraz przejdź na drugą stronę ulicy do budynku, po którym kafana nie mogła zostać nazwana.