Spójrz teraz na szczyt latarni, zobaczysz herb — herb samej Évory. Przyjrzyj się dokładnie, a dostrzeżesz rycerza na koniu, odważnie jadącego, z dwoma odciętymi głowami widocznymi pod nim. To jest Geraldo Sem Pavor — Gerald Nieustraszony — człowiek, który dał temu placowi swoje imię, i niewątpliwie najważniejsza postać w historii Évory. Historia przebiega następująco. W roku tysiąc sto sześćdziesiątym piątym Gerald był rycerzem w służbie Afonso Henriquesa, pierwszego króla Portugalii. Muzułmanie wciąż utrzymywali Évorę, a mury miasta na wzgórzu czyniły bezpośredni atak niemal niemożliwym. Więc Gerald przyszedł nocą. Pod osłoną ciemności sam wspiął się na mury i zabił dwóch strażników mauretańskich — mężczyznę i kobietę — którzy mieli klucze do bram miasta. Zawładnął tymi kluczami, otworzył bramy i pozwolił, by chrześcijańska armia wlała się do miasta. Évora upadła, a miasto stało się częścią młodego królestwa Portugalskiego. Niezależnie od tego, czy każdy szczegół jest historycznie dokładny, czy też wyolbrzymiony przez wieki opowieści, legenda uczyniła Geralda bohaterem narodowym. Jego wizerunek — nieustraszony rycerz z głowami wrogów — stał się herbem miasta i zdobi latarnie, budynki urzędowe i dokumenty w całej Évorze po dziś dzień. Jest to obraz brutalny według współczesnych standardów, ale odzwierciedla brutalną rzeczywistość rekonkwisty i szacunek, jakim miasto wciąż darzy człowieka, który, jak głosi legenda, uwolnił ich spod panowania Maurów podczas jednej brawurowej nocy. Możemy teraz przejść do naszego następnego punktu.