Ten kościół wyróżnia się spokojną architekturą: był pierwszym kościołem zbudowanym na Malcie na planie eliptycznym, być może jedynym. Po trzęsieniu ziemi pod koniec XVII wieku, które zniszczyło katedrę, ten kościół sprawił, że Mdina zyskała tymczasową katedrę i kościół parafialny na prawie dekadę. Jednak najważniejszy moment w historii tego kościoła nie miał nic wspólnego z architekturą. Pamiętasz Napoleona śpiącego w Banca Giuratale? To było na początku lata. We wrześniu tego samego roku, francuscy żołnierze zaczęli ogołacać maltańskie kościoły z ich skarbów, by sprzedać je na aukcji. Kiedy dotarli do tego kościoła i zaczęli zdejmować zasłony z damasceńskimi tkaninami, mieszkańcy Mdiny mieli tego dość. Zebrał się tłum. Wioski z pobliskich miast napływały do Rabatu. Sytuacja eksplodowała. Francuski dowódca garnizonu stanął z mieczem w ręku przeciw tłumowi. Został schwytany i zrzucony z balkonu. Następnie chłopiec wspiął się na wieżę dzwonniczą i zadzwonił dzwonami. Nie na mszę. Ale na wojnę. Te dzwony wezwały całą Maltę do broni. Francuzi zamknęli bramy Mdiny i ostrzeliwali Rabat. Ale do świtu następnego dnia, rebelianci przerwali mury i sześćdziesięcio-pięcioosobowy francuski garnizon został pokonany. Walka była zaciekła. Ludzie ginęli szturmując bramy, zostali zastrzeleni na placu, upadali na bastiony próbując zniszczyć francuską flagę. Powstaniem kierował Emmanuele Vitale, notariusz z Rabatu i były Kanclerz Università, który wcześniej ukrył skarby kościelne w swoim domu, zanim Francuzi mogli je zająć. Został wybrany naczelnym dowódcą około dziesięciu tysięcy maltańskich powstańców. Kupiec bawełny o imieniu Vincenzo Borg dowodził siłami w innych częściach wyspy. Francuzi w ciągu dwóch dni wycofali się za mury Valletty, a Banca Giuratale, gdzie Napoleon spał zaledwie kilka tygodni wcześniej, stała się siedzibą Narodowego Zgromadzenia Rebeliantów. Maltańczycy jednak wiedzieli, że sami nie przełamią masywnych fortyfikacji Valletty. Potrzebowali morskiej siły. Dlatego wysłali wiadomość do Brytyjczyków, którzy mieli pobliską flotę ścigającą siły Napoleona po Morzu Śródziemnym. W ciągu kilku tygodni przybył brytyjski kapitan marynarki imieniem Alexander Ball i ustanowił blokadę, odcinając francuskie zaopatrzenie drogą morską, podczas gdy Maltańczycy trzymali ich na lądzie. Francuski garnizon w Vallettcie powoli głodował i w końcu się poddał. Malta uwolniła się od Francuzów, ale ceną za pomoc brytyjską były brytyjskie rządy. Università, to starożytne maltańskie ciało rządzące, którego śledziliśmy całą trasę, ta sama instytucja, której siedzibę odwiedziliśmy w Banca Giuratale, została po cichu zlikwidowana przez nowego brytyjskiego gubernatora. Ciało, które broniło interesów Maltańczyków przeciwko rycerzom przez wieki, nie przetrwało swoich własnych wyzwolicieli. Dziś klasztor karmelitów za kościołem jest jednym z niewielu działających klasztorów na Malcie, które oferują zwiedzanie. Rezydujący tam brat przeprowadzi cię przez barokową jadalnię, wciąż używaną do wspólnych posiłków, XVIII-wieczną kuchnię i celę brata z surowymi meblami. Wizyty wymagają wcześniejszej rezerwacji i jest niewielka opłata. Można również wejść za darmo, ale mile widziane są datki. Kiedy skończysz zwiedzanie klasztoru, nasz następny przystanek prowadzi nas do jednego z najbardziej intrygujących prywatnych domów w Mdinie.