Słuchaj tego przystanku, gdy idziesz dalej do kolejnego przystanku. Niech opowiem ci, jak naprawdę zaczęła się Mafia? Nie od broni i gangsterów — ale od farm, długów i rządu, który po prostu się nie pojawiał. Wyobraź sobie Sycylię na początku XIX wieku. Arystokraci z wyspy posiadali rozległe majątki, ale nie interesowali się ich zarządzaniem. Wynajęli więc pośredników — zwanych gabellotti — aby dzierżawili i zarządzali ich ziemią. Ci gabellotti zatrudniali uzbrojonych strażników pełniących podwójną funkcję: chroniącym majątek i trzymającym chłopów w ryzach. Z czasem gabellotti stali się niezbędni. Arystokraci byli im winni pieniądze. Chłopi się ich bali. A państwo włoskie? Ledwo istniało tutaj. Nie było niezawodnych sądów, nie było policji na wsi, niczego. Więc gabellotti wypełnili tę próżnię. Stali się prawem. Rozstrzygali spory, egzekwowali kontrakty, decydowali, kto pracuje, a kto nie. Jeśli potrzebowałeś czegoś na wiejskiej Sycylii, nie szedłeś do Rzymu — szedłeś do lokalnego bossa. To jest DNA Mafii. Nie jakaś tajna kryminalna konspiracja, lecz tajemniczy rząd, który wyrósł w miejscu, które prawdziwy rząd opuścił. Z czasem te sieci miały swoje własne rytuały inicjacyjne, swój własny kodeks milczenia — omertà — i swoje własne wpływy na lokalne wybory. W miejscu, gdzie bardzo niewielu ludzi mogło głosować, kontrola nad garstką głosów oznaczała kontrolę nad wszystkim. Oto ciekawa historia z czasów, gdy Benito Mussolini — najpotężniejszy człowiek we Włoszech — odwiedził Sycylię. Przyjeżdża do małego miasteczka Piana dei Greci z pełną eskortą policyjną, jak to zwykle robi dyktator. Lokalny burmistrz, człowiek o imieniu Francesco Cuccia, wychodzi go przywitać. Cuccia to także szef mafii w miasteczku. I jest zdezorientowany wszystkimi ochroniarzami. Pochyla się do Mussoliniego i szepcze: Jesteś ze mną. Jesteś pod moją ochroną. Po co ci wszyscy policjanci? Mussolini go ignoruje. Zła decyzja — dla Cuchia. Burmistrz czuje się urażony. Więc robi to, co każdy szanujący się szef mafii by zrobił. Instruuje całe miasteczko, aby nie przychodziło na przemówienie dyktatora. Mussolini wychodzi, by wygłosić swoje przemówienie i znajduje się przed niemal pustym placem. Pomyśl, co to znaczy. Burmistrz małego miasteczka — nie generał, nie polityk — mógł opróżnić plac, który władca Włoch miał wypełnić. To nie tylko przestępczość. To władza. I to dokładnie to, co sprawiło, że Mafia była tak niebezpieczna w Palermo przez następne stulecie.