Stań przed ogromnym kamiennym łukiem przed sobą — Arco de Santa María — i przyjrzyj się dokładnie. Bo to, co widzisz, to nie tylko brama. To ściana opowieści. Każda statua, każdy rzeźbiony detal na tej fasadzie to sposób, w jaki Burgos się Tobie przedstawia. Ale cofnijmy się w czasie. Daleko w dziewiątym wieku. Hiszpania była w pełnym toku Rekonkwisty — wieków konfliktów między chrześcijańskimi królestwami na północy a Maurami na południu. Król Alfons Trzeci z León potrzebował obronnej twierdzy, więc wysłał szlachcica imieniem Diego Porcelos, aby zbudować ufortyfikowane miasto właśnie tutaj, nad brzegami rzeki Arlanzón. Diego mądrze wybrał to miejsce — rzeka po jednej stronie, zamek na wzgórzu po drugiej, a między nimi grube średniowieczne mury otaczające osadę. Budowa tych murów zajęła całe stulecie i pierwotnie miały dwanaście bram. Dziś przetrwało tylko siedem, a najważniejsza z nich to ta, przed którą właśnie stoisz. Pod koniec czternastego wieku brama zaczęła się rozpadać. Dlatego na początku szesnastego wieku miasto postanowiło nie tylko ją naprawić, ale całkowicie przebudować — w triumfalny łuk honorujący cesarza Karola Piątego. I nadali mu wiele znaczeń. Spójrz na sam szczyt. To Matka Boska — Santa María la Mayor — patronka Burgos. Pod nią anioł trzyma w ręku zamek, symbolizujący boską ochronę miasta. Zaraz poniżej dostrzeżesz samego cesarza Karola Piątego. Jego związek z Burgos był więcej niż ceremonialny — miejscowi mówią, że osobiście przyczynił się do finansowania odbudowy oszałamiającego sklepienia przejścia wewnątrz katedry, które wkrótce zobaczysz osobiście. Poniżej Karola znajduje się Diego Porcelos — człowiek, który wszystko zaczął w dziewiątym wieku, założyciel miasta, w którym stoisz. Spójrz z powrotem na Karola. Po jego lewej stronie, postać z długą brodą — to El Cid Campeador, legendarny hiszpański bohater wojownik. Urodził się tuż za Burgos, a jego grób znajduje się wewnątrz katedry. O nim opowiemy znacznie więcej później. A po jego prawej stoi Fernán González, pierwszy niezależny hrabia Kastylii, człowiek, który przekształcił ten region z granicznej placówki w powstające królestwo. Przez wieki ten łuk pełnił również rolę ratusza Burgos. Urzędnicy miejscy zarządzali z wnętrza tych murów aż do osiemnastego wieku, kiedy rozwijające się miasto po prostu przerosło tę przestrzeń i nowy ratusz został zbudowany wzdłuż wielkiego bulwaru — Paseo del Espolón — przez który wkrótce przejdziemy. Zanim jednak ruszysz dalej, spójrz jeszcze raz na tę fasadę. Sześć postaci, obejmujących sześć wieków tożsamości Burgos — założyciele, królowie, wojownicy i patronka — wszyscy utrwaleni w kamieniu, witają Cię w swoim mieście. Naszym następnym przystankiem jest pod łukiem.