Po wejściu do kościoła, udaj się do wielkiego ołtarza, a następnie skręć w lewo. Tam znajdziesz Kaplicę Pamięci, znaną również jako Gedenkkapelle. Ma ona z przodu żelazną bramę z dwoma masywnymi dzwonami, które częściowo stopiły się na podłodze. Leżą tu od Niedzieli Palmowej tysiąc dziewięćset czterdziestego drugiego roku, dokładnie tam, gdzie upadły, i nie zostały przeniesione. Pozwól, że opowiem, co się wydarzyło tej nocy. Dwudziestego ósmego marca RAF wybrał Lubekę na swoją pierwszą udaną dużą nalotową misję bombową. Miasto zostało specjalnie wybrane, ponieważ jego średniowieczne drewniane budynki łatwo się paliły. RAF chciał udowodnić, że bombardowanie wywołujące burze ogniowe działa, a Lubeka była eksperymentem. Jedna piąta Starego Miasta została zniszczona. Około trzystu osób zginęło. Trzy wielkie kościoły—ten, Katedra i kościół św. Piotra—zostały zrujnowane. Tutaj w Kościele Mariackim, gdy ogień szalał przez budynek, wydarzyło się coś niezwykłego. Ciepło stworzyło tak silne prądy powietrzne, że dzwony w wieży zaczęły się kołysać, zanim spadły z wieży dzwonnej i roztrzaskały się o podłogę. Kanclerz Adenauer podarował nowy dzwon, gdy ten pomnik był inauguracją. Pamiętasz Bernta Notke, artystę, który stworzył siedemnastometrowy Krzyż Triumfalny w Katedrze? On również namalował tutaj Danse Macabre, czyli Taniec Śmierci, pod koniec XV wieku. Miał on około trzydziestu metrów długości, a przedstawiał dwadzieścia cztery postaci tańczące ze Śmiercią na tle krajobrazu Lubeki, jako jedyny Taniec Śmierci, który pokazywał rzeczywiste miasto, w którym wisiał. I to zostało zniszczone podczas bombardowań. Można zobaczyć nowoczesną wersję w Kaplicy Totentanz, jeśli skręcisz w lewo i przejdziesz kilka kroków. Zobaczysz tam drzwi z witrażami nad nimi. Szkieletowa symbolika nad drzwiami służy jako memento mori, czyli przypomnienie śmiertelności. Witraże reinterpretują motyw płonącej Lubeki, z kołyską na końcu, symbolizującą pokonanie śmierci. Spójrz na zegar astronomiczny po twojej prawej. Został on zbudowany samodzielnie przez zegarmistrza z Lubeki, Paula Behrensa, pod koniec XX wieku. W południe, osiem figur reprezentujących ludzi świata przechodzi przed Chrystusem. Teraz przejdź do obejścia za wielkim ołtarzem i wysłuchaj następnego przystanku.