Jeśli jesteś zapalonym romantykiem jak ja, pokochasz tę ścianę, która mówi „Kocham cię” trzysta jedenaście razy, w dwustu pięćdziesięciu językach. Historia tego, jak się tu znalazła, jest zaskakująco poruszająca. Około trzydzieści lat temu, paryski muzyk i kolekcjoner o imieniu Frédéric Baron rozpoczął projekt. Chciał zebrać słowa „Kocham cię” w każdym języku, jaki mógł odnaleźć. Zaczął od zapytania swojego brata. Następnie sąsiadów. Potem zaczął pukać do drzwi ambasad, instytutów językowych i centrów kulturalnych w całym Paryżu. Pisał listy. Zatrzymywał nieznajomych. Przez lata zebrał ponad tysiąc wersji tej frazy, w językach od Navajo, przez Inuitów, po Bambara i Esperanto. Kaligrafka o imieniu Claire Kito wybrała następnie najbardziej wizualnie uderzające pisma i naniosła je na sześćset dwanaście emaliowanych płytek z lawy, rozmieszczonych na czterdziestu metrach kwadratowych ściany. Widzisz te czerwone nacieki między słowami? Reprezentują one kawałki złamanego serca, symbolizującego rozfragmentowaną ludzkość, którą ściana próbuje poskładać na nowo. Podążaj za mapą, która poprowadzi cię do placu, gdzie zaczęła się sztuka nowoczesna.