Spójrz teraz na balkon na pierwszym piętrze. Zobaczysz mężczyznę stojącego obok dużego kawałka wzorzystej tkaniny. Obok niego znajduje się długa taśma białego papieru z dziurkami. Mężczyzna, na którego patrzysz, to Joseph Marie Jacquard. Jacquard urodził się w rodzinie tkackiej w Lyonie w XVIII wieku. Jak wielu pracowników jedwabnictwa, dorastał wśród krosien, obserwując, jak ręcznie tworzone są skomplikowane wzory. Proces był powolny, wyczerpujący i wymagał wysoko wykwalifikowanych pracowników do podnoszenia nici rząd po rzędzie. Pomysł Jacquarda był prosty, ale rewolucyjny: co, jeśli wzór mógłby być kontrolowany automatycznie? Po latach eksperymentów — i wielu niepowodzeniach — stworzył to, co obecnie nazywamy krosnem Jacquarda. Wykorzystał sekwencję kart perforowanych, z których każda reprezentowała jeden rząd wzoru. To właśnie te karty widzisz na muralu po prawej stronie Jacquarda. Dziurki wskazywały krosnu, które nici należy podnieść, a które zostawić na dole. Zmień karty, a wzór można było natychmiast zmienić. Po raz pierwszy skomplikowane wzory mogły być powtarzane perfekcyjnie, raz po raz, bez pracy ręcznej. Nie wszyscy przyjęli to wynalazek z entuzjazmem. Pracownicy jedwabnictwa w Lyonie, znani jako canuts, postrzegali maszynę jako zagrożenie. Obawiali się utraty miejsc pracy, niższych płac i zniknięcia ciężko zdobytych umiejętności. Niektóre krosna zostały zniszczone podczas protestów, a sam Jacquard spotkał się z silną wrogością. Wówczas wydarzyło się coś niezwykłego. Napoleon Bonaparte odwiedził Lyon i zrozumiał to, czego wielu właścicieli fabryk nie dostrzegało — że siła narodowa tkwi w innowacjach technologicznych. Docenił wartość wynalazku Jacquarda, a rząd francuski podjął nietypową decyzję. Zamiast przyznać Jacquardowi patent, uznali krosno za własność publiczną. Jacquard otrzymał dożywotnią emeryturę w wysokości trzech tysięcy franków rocznie, co było wówczas znaczną sumą, czyniąc krosno przystępniejszym cenowo i zachęcając do jego powszechnego użycia. Wpływ był szybki. Zaledwie sześć lat po interwencji Napoleona w całej Francji działało około jedenastu tysięcy krosien Jacquarda. Automatyzacja zwiększyła produkcję, obniżyła ceny i pobudziła popyt. Przemysł jedwabnictwa rozkwitł, a w szczytowym okresie jedwab stanowił niemal jedną trzecią gospodarki Francji. To jeden z powodów, dla których Jacquard pojawia się na tym muralu. Innym powodem są te karty perforowane. Idea, że instrukcje mogą być zakodowane, przechowywane i odczytywane mechanicznie, zainspirowała pionierów wczesnej informatyki. Charles Babbage wykorzystał tę samą zasadę dla swojego Silnika Analitycznego, a karty perforowane stały się później niezbędne dla wczesnych komputerów. Na wiele sposobów, krosno Jacquarda jest przodkiem nowoczesnego oprogramowania i automatyzacji. Przejdźmy teraz do następnego przystanku.