Znajdujesz się teraz na Rue de l'Escale, ostatniej ulicy w La Rochelle, która nadal jest wyłożona tymi zaokrąglonymi kamieniami brukowymi, gładkimi jak jajka. Jest to wspaniała opowieść o tym, skąd pochodzą. Historia głosi, że statki przybywały tutaj lekkie, mając niewiele w ładowni, przybywając być może z Kanady z futrami, lub z północnej Europy. Ale pusty statek pływa zbyt wysoko i ciężko żegluje, więc wypełniano jego ładownie kamieniami jako balastem, zaokrąglonymi kamieniami z odległych plaż. A kiedy docierali do La Rochelle, by załadować ciężką sól i wino, musieli najpierw pozbyć się balastu, i tam właśnie go wyrzucano, pod stopy, brukując ulicę. Kamienie przewiezione przez ocean z niewiadomo skąd. Teraz, winien ci jestem szczery przypis. Geolodzy, którzy faktycznie zbadali te kamienie, uważają, że wiele z nich pochodzi z północnej Europy, a nie z Kanady, więc romantyczna kanadyjska wersja może być bardziej romantyczna niż rzeczywista. Jest to prawdziwy spór i nieco mi się podoba, że nie możemy być pewni. Wydaje się to idealnym miejscem, by mówić o podnieceniu, jakie niegdyś wypełniało ulice La Rochelle. Przez wieki, miasto było jednym z wielkich atlantyckich przejść Francji, wysyłając statki przez ocean do miejsca, które Europejczycy nazwali Nowym Światem. Była to nazwa nadana Amerykom po ich odkryciu przez Europejczyków, a wśród kolonii Francji, żadna nie była ważniejsza niż Nowa Francja, skoncentrowana na tym, co obecnie jest Quebeciem. Dla wielu zwykłych ludzi życie we Francji oferowało niewiele możliwości. Ziemia była rzadkością, bieda była powszechna, a sztywne klasy społeczne utrudniały poprawienie swojego losu. W Nowej Francji jednak Korona Francuska obiecywała coś, o czym wielu mogło tylko marzyć. Osadnicy mogli otrzymać ziemię, pomoc w założeniu farm i szansę na posiadanie własności i budowanie nowego życia. Więc La Rochelle stało się jednym z głównych portów wyjściowych dla tych podróży. Statki opuszczające jego port przewoziły osadników, żołnierzy, misjonarzy i zaopatrzenie w górę rzeki św. Wawrzyńca do Quebecu. Wśród tych, którzy wypłynęli stąd, była wyjątkowa grupa podróżników znana jako Filles du Roi, co oznacza Córki Króla. Mimo nazwy, nie były córkami króla Ludwika XIV. Były to młode kobiety, wiele z nich sieroty lub z ubogich rodzin, których przejazd do Nowej Francji został opłacony przez króla. Potrafisz zgadnąć, dlaczego? W tamtym czasie, Nowa Francja miała poważny problem. Kolonia była wypełniona żołnierzami, handlarzami futer i robotnikami, ale było bardzo niewiele kobiet. Bez rodzin, osada nigdy nie mogłaby stać się trwałym społeczeństwem. Aby rozwiązać ten problem, Korona oferowała tym kobietom darmowy przejazd przez Atlantyk, stroje i artykuły gospodarstwa domowego, a nawet posag, by zachęcić do małżeństwa. Te, które dotarły do Quebecu, były zazwyczaj witane przez władze kolonialne i szybko żeniły się z osadnikami. Stały się żonami, matkami i partnerkami w budowaniu farm i społeczności. Historycy szacują, że te kobiety miały tysiące dzieci, a dziś miliony frankokanadyjczyków mogą prześledzić przynajmniej jedną gałąź swojego drzewa genealogicznego do Filles du Roi. Podążaj za mapą w kierunku wielkiej wieży na brzegu wody.