To jest pomnik Jeana Althena, a jego historia zaczyna się, gdy jako chłopiec stracił wszystko. Urodził się około trzysta lat temu, daleko na wschodzie, w kraju Armeńskim pod panowaniem Perskim. Jego ojciec był gubernatorem prowincji, ambasadorem, ważnym człowiekiem. Potem przyszli żołnierze, ojciec został zabity, a chłopiec został schwytany i sprzedany w niewolę. Spędził około piętnastu lat swojego życia jako czyjaś własność w Azji Mniejszej. I w tych piętnastu latach, wykonując prace, do których był zmuszany, nauczył się dwóch upraw bardzo dokładnie. Bawełna i roślina zwana marzanną. Jeśli zastanawiasz się, czym jest marzanna, to jest to korzeń, który jest wykopywany, suszony i mielony, aby uzyskać najtrwalszy i najpiękniejszy czerwony barwnik na świecie. Całe gospodarki były na nim oparte. I rosła na polach, gdzie był niewolnikiem. Uciekł, dotarł do Smyrny, wsiadł na statek i wysiadł na lądzie w Marsylii z niczym. Jednak legenda mówi, że nie przybył całkiem bez niczego. Mówi się, że wydrążył swoją laskę do chodzenia i wypełnił ją nasionami marzanny, co było wykroczeniem karanym śmiercią, ponieważ ludzie, którzy uprawiali marzannę, nie zamierzali pozwolić, aby ktoś inny ją uprawiał. Jeśli przyjrzysz się temu pomnikowi, zobaczysz, że trzyma on w ręku korzeń. To marzanna, która odmieniła cały ten region. Czasy, kiedy wylądował we Francji, to okres, gdy kraj wydawał ogromne sumy na import bawełny i cennych barwników z zagranicy. Więc kiedy Althen twierdził, że wie, jak samodzielnie uprawiać te rośliny, król Ludwik Piętnasty zwrócił na to uwagę. Król przyjął go, przyznał mu pensję i wsparł jego eksperymenty, mając nadzieję, że Francja stanie się mniej zależna od importu. Ale natura miała inne plany. Althen próbował uprawiać bawełnę w południowej Francji, w okolicach takich jak Castres i Montpellier. Ale rośliny miały trudności. Bawełna potrzebuje długich, gorących lat i bardzo specyficznych warunków uprawy. Francuski klimat po prostu nie był wystarczająco niezawodny. Ponadto, ustaleni przemysłowcy, tacy jak potężni kupcy jedwabiu, obawiali się nowej konkurencji, co jeszcze bardziej utrudniało sukces jego projektu. Po latach wysiłków eksperymenty zakończyły się niepowodzeniem. W takiej sytuacji wiele osób by się poddało. Althen zrobił przeciwnie. Zamiast zmuszać Francję do uprawy rośliny, która tu nie należała, zwrócił się ku tej, która tak. Zaczął promować marzannę. Rozwijała się na glebach Prowansji, przemieniła lokalną gospodarkę i stała się tak cenna, że zyskała przydomek "czerwone złoto." Niestety, zmarł w biedzie, w wiosce niedaleko stąd, zanim jego wysiłki się opłaciły. W ciągu jednego pokolenia, boom na marzannę uczynił cały ten region bogatym i sławnym, a człowiek, który przyniósł nasiona, nie doczekał ani jednego franka z tego. Jego pierwotny brązowy pomnik został przekazany wiosce, która nazwała się jego imieniem, a naziści przetopili go na metal podczas drugiej wojny światowej. To, co widzisz, to replika, umieszczona tu w latach przed milenium. Podążaj za mapą do następnego przystanku, który znajduje się tuż w tym ogrodzie, gdzie opowiem Ci o tym, co tu było, zanim przekształcono to miejsce w ten krajobraz. Możesz stanąć przy punkcie lub wysłuchać przystanku, eksplorując ogród.