To jest Kościół Świętego Symeona, znanego również jako Symeon Sprawiedliwy, który pojawia się w Ewangelii Łukasza. Według tradycji chrześcijańskiej był on pobożnym i starszym mieszkańcem Jerozolimy, któremu Duch Święty obiecał, że nie umrze, dopóki nie zobaczy długo oczekiwanego Mesjasza. Ten moment nadszedł, gdy Maria i Józef przynieśli dzieciątko Jezus do Świątyni. Symeon natychmiast rozpoznał dziecko jako Zbawiciela i wziął Jezusa na ręce, ofiarując radosną modlitwę dziękczynną znaną dziś jako Nunc Dimittis, czyli „Teraz puszczasz sługę Twego w pokoju”. Jego nienaruszone ciało spoczywa tutaj, w tym kościele, w srebrno-złoty sarkofagu ważącym dwieście pięćdziesiąt kilogramów. Skrzynia została zamówiona przez Elżbietę Bośniaczkę, żonę króla Ludwika I Węgierskiego i Chorwackiego, która odwiedziła Zadar pod koniec XIV wieku, aby uczcić relikwie świętego. Teraz to właśnie tutaj legenda miesza się z historią. Kiedy królowa odwiedziła Zadar pod koniec XIV wieku, była głęboko poruszona niezwykle dobrze zachowanym ciałem świętego. Według legendy chciała zabrać do domu niewielką część jednego z jego palców jako osobistą relikwię. Uważając, że nikt tego nie zauważy, potajemnie odłamała fragment. Jednak natychmiast po kradzieży zaczęły dziać się dziwne rzeczy. Relikwiarz nie chciał się zamknąć, a ręka królowej nagle zwiędła, co ludzie uznali za boską karę za popełnienie świętokradztwa przeciwko świętemu. Inna wersja legendy głosi, że gdy próbowała opuścić miasto ze skradzioną relikwią, zaczęła ona gnić, a przez jej ubrania rozprzestrzenił się nieprzyjemny zapach. Uświadamiając sobie, co zrobiła, Elżbieta zwróciła skradzioną relikwię i błagała o przebaczenie. Aby odpokutować za swój grzech, zamówiła wspaniałą srebrną skrzynię, która nadal przechowuje ciało świętego. Historycy sztuki mają mniej dramatyczną interpretację. Uważają, że Elżbieta podarowała skrzynię jako gest polityczny, pokaz królewskiego patronatu w strategicznie ważnym mieście, a legenda o „kradzieży” wyrosła ze sceny przedstawionej na samej skrzyni. Tak czy inaczej, skrzynia jest niezwykła. Jest wykonana z drewna cedrowego obłożonego srebrem, a wspierają ją brązowe anioły, które jakoby odlano z przechwyconych osmańskich dział. Zespół lokalnych i przyjezdnych złotników spędził trzy lata na jej ukończeniu. Elżbieta umieściła w niej nawet swoją podróżną koronę, która jest teraz wystawiona w Muzeum Złota i Srebra w Zadarze. Jednak jej własna historia nie zakończyła się dobrze. Nigdy nie urodziła syna, którego najwyraźniej miała nadzieję, że przyniesie wstawiennictwo świętego. Gdy jej mąż, król Ludwik I Węgierski i Chorwacki, zmarł, ich młoda córka, Maria, odziedziczyła tron. Jednak nie wszyscy zaakceptowali kobietę jako władcę. Rywalizujący szlachcice zobaczyli okazję do przejęcia władzy, a Elżbieta i Maria zostały schwytane podczas rebelii. Zostały uwięzione na zamku Novigrad, a Elżbieta została uduszona, jak się mówi, na oczach własnej córki. Proszę poświęcić czas na zwiedzanie kościoła, a kiedy będą Państwo gotowi, proszę podążać za mapą do murów miejskich, które będą naszym następnym przystankiem.